ufuk
Türkçe
[düzenle]Köken
[düzenle]Söyleyiş
[düzenle]Ad
[düzenle]ufuk (belirtme hâli ufğu, çoğulu ufuklar)
- (gök bilimi) düz arazide veya açık denizde gökle yerin birleşir gibi göründüğü yer, çevren
- Geniş çöl ufukları arasında çadırlarımızı kurduk. - F. R. Atay
- (coğrafya) çekülün gösterdiği dikey çizgi ile gözlemci üzerinden geçen düzlem, göz erimi
- anlayış, kavrayış, görüş, düşünce gücü, ihata
- Bu dar zihinlerde, ufku genişlememiş dimağlarda, zaruri olarak faziletler de dardı. - Ö. Seyfettin
- çevre, dolay