sessiz

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Türkçe[düzenle]

[düzenle]

sessiz (belirtme hâli sessizi, çoğulu sessizler)

  1. (dil bilimi, artık kullanılmayan sözcükler) ünsüz

Belirteç[düzenle]

sessiz

  1. ses ve gürültü çıkarmadan

Ön ad[düzenle]

sessiz (karşılaştırma daha sessiz, üstünlük en sessiz)

[1] sesi olmayan, ses çıkarmayan
Işık bol, sofra açık, kadehler pırıl pırıl; Bak, sessiz adımlarla yaklaşıyor yeni yıl; Omzuma koy başını bir gül hafifliğiyle - H. F. Ozansoy
[2] ses, gürültü çıkarmadan yapılan
Sessiz çalışma.
[3] ses olmayan
Gece başladığı vakit, ışıksız ve sessiz evler arasından geçmek icap ediyordu. - H. S. Tanrıöver
[4] az konuşan, suskun

Çeviriler[düzenle]

Atasözleri[düzenle]

Türkmence[düzenle]

[düzenle]

sessiz

[1] sesi çıkmayan, sessiz

Kaynakça[düzenle]

  • Atacanov, Ata (1922). Türkmendolu Yir Sözlüğü.