sessiz

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Türkçe[düzenle]

[düzenle]

sessiz (belirtme hâli sessizi, çoğulu sessizler) -zi

  1. (ses bilgisi, artık kullanılmayan sözcükler) ünsüz

Çeviriler[düzenle]

Belirteç[düzenle]

sessiz

  1. ses ve gürültü çıkarmadan

Çeviriler[düzenle]

Ön ad[düzenle]

sessiz (karşılaştırma daha sessiz, üstünlük en sessiz)

  1. sesi olmayan, ses çıkarmayan
    Işık bol, sofra açık, kadehler pırıl pırıl; Bak, sessiz adımlarla yaklaşıyor yeni yıl; Omzuma koy başını bir gül hafifliğiyle - H. F. Ozansoy
  2. ses, gürültü çıkarmadan yapılan
    Sessiz çalışma.
  3. ses olmayan
    Gece başladığı vakit, ışıksız ve sessiz evler arasından geçmek icap ediyordu. - H. S. Tanrıöver
  4. az konuşan, suskun
  5. yumuşak huylu, kendi hâlinde ve sakin (kimse):
    Kız kardeşi Deniz Yolları levazımında çalışan sessiz bir adamla evlidir. - Memduh Şevket

Çeviriler[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Kaynakça[düzenle]

Atasözleri[düzenle]

Türkmence[düzenle]

[düzenle]

sessiz

  1. sesi çıkmayan, sessiz

Kaynakça[düzenle]

  • Atacanov, Ata (1922). Türkmendolu Yir Sözlüğü.