mülevves

Türkçe

Söyleniş

• Heceleme: mü‧lev‧ves

Köken

1. Arapça

Ön ad

mülevves (karşılaştırma daha mülevves, üstünlük en mülevves)

Mülevves bir ayak (1)

1. (eskimiş) kirli
   • 2021: Orhan PAMUK, 2021, Veba Geceleri, sayfa 59

     "Çok nankör ve mülevves bir insandır Nikiforo"

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "mülevves" maddesi