oymak
Türkçe
[değiştir]Heceleme
[değiştir]- oy·mak]
Ad
[değiştir]oymak (belirtme hâli oymağı, çoğulu oymaklar)
- (antropoloji) aşiret
- izcilikte küçük birlik
- Oymak beyi.
- (gök bilimi) hemen hemen benzer veya aynı tür yıldızlardan oluşmuş, Samanyolu'nun seyrek yapılı genç kümelerinden her biri
- (insan aktivitesi) bayrakli izcilik takım
Türetilmiş kavramlar
[değiştir]Çeviriler
[değiştir]çeviriler
|
Eylem
[değiştir]oymak (üçüncü tekil şahıs geniş zaman çekimi oyar)
- keskin, sivri uçlu bir cisimle bir şeyi yontarak veya delerek çukur oluşturmak
- Bir ağaç kütüğünü keser, oyar, nakışlayıp bezerdi. - S. Ayverdi
- kumaş vb.ni girintili bir biçimde kesmek
- Gömleğin yakasını ve koltuğunu biraz oydu.
- bıçaklayarak yaralamak
- kazıklamak
- (fizik, kimya) ekşitle metal üzerinde iz bırakmak
Heceleme
[değiştir]- oy·mak; oy·dum; oy·mu·şum; o·ya·rım; o·ya·ca·ğım
Çeviriler
[değiştir]Kaynakça
[değiştir]- Türk Dil Kurumuna göre "oymak" maddesi
Karaçay Balkarca
[değiştir]Bu sözcüğün, biçim ve içerik olarak Vikisözlük standartlarına ulaşması için elden geçirilmesi gerekmektedir.
Madde düzenleme ve Vikisözlük standartları ile ilgili bilgi
Bu sözcükte ayrıca şu sorunlar da bulunmaktadır:
- Bu söz(cük), ait olduğu dilin kullandığı Karaçay Balkarca alfabesinde yazılmamıştır.
Ad
[değiştir]Kumanca
[değiştir]Ad
[değiştir]oymak
- Sinanoğlu, Oktay (1978). Fiziksel Kimya Terimleri Sözlüğü. Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.