evlat

Vikisözlük sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara

Türkçe[düzenle]

Durum Tekil Çoğul
Yalın evlat evlatlar
Belirtme (-i) evlatı evlatları
Yönelme (-e) evlata evlatlara
Bulunma (-de) evlatta evlatlarda
Çıkma (-den) evlattan evlatlardan
Tamlayan evlatın evlatların

evlat -tı

[düzenle]

evlat -dı

[1] (primatlar, akrabalık) kimsenin oğlu veya kızı, çocuk
Zengin adamlarda evlat muhabbeti daha fazla mı oluyor? - R. H. Karay
[2] soy, döl
Yüksek bir tahsil görmedim ama ben de efendi evladıyım. - P. Safa
[evla:t]

Köken[düzenle]

Arapça:

Açıklamalar[düzenle]

[1] Arapça'da velet kelimesinin çoğulundan gelmektedir.

Kaynakça[düzenle]

  • Türk Dil Kurumu: "evlat"

Türk lehçeleri[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Ünlem[düzenle]

[1] yaşlı kimselerin çocukları yaşındakilere kullandıkları bir seslenme sözü
Evladım, sakın kimseciklere borç etme! - Y. Z. Ortaç

Türk lehçeleri[düzenle]

Çeviriler[düzenle]