kelepçe
Görünüm
Türkçe
[düzenle]Köken
[düzenle]- Eski Türkçe bilekçe (bilekçe, “mahpusların ellerine takılan çift boyunduruk”) sözcüğünden evrilmiştir. Bu sözcük Eski Türkçe bilek (bilek, “bilek”) sözcüğünden +çA ekiyle türetilmiştir.
Söyleniş
[düzenle]Ad
[düzenle]kelepçe (belirtme hâli kelepçeyi, çoğulu kelepçeler)


- (polis) Tutukluların kaçmasını önlemek için bileklerine takılan demir halka.
- eş anlamlısı: bilezik
- "Kafile kelepçe, zincir ve pranga sesleri ile meydanı geçti." - Falih Rıfkı Atay
- (malzemeler) Kablo, boru vb. şeyleri bir yere bağlı tutmak için kullanılan halka veya kelebek.
Çekimleme
[düzenle]Çeviriler
[düzenle]Kaynakça
[düzenle]- Nişanyan Sözlük'te: kelepçe.
Ek Okumalar
[düzenle]- Vikipedi'de kelepçe