kabadayı

Türkçe

Köken

Osmanlı Türkçesi قبادای‎ (kaba + dayı).

Söyleniş

• IPA^(anahtar): [kɑ.ˈbɑ.dɑ.jɯ]
• Heceleme: ka‧ba‧da‧yı

Ad

kabadayı (belirtme hâli kabadayıyı, çoğulu kabadayılar), sahiplik şekli kabadayı -sı

1. Kendine özgü namus kurallarını esas alıp toplum kurallarının dışına çıkarak zorbalık yapan, etrafa meydan okuyan kimse; bıçkın, dayı, efe.
   •  Ramazan, sertliği, zulmü ile ün salmış bir kabadayı idi. — Hâlide Edib Adıvar
2. (halk ağzı) Bir şeyin en iyisi, başta geleni.
   • On kadar dikicinin önünde karık açabilen gündelikçi, Kırkpınar başpehlivanına meydan okuyabilecek kabadayıdır.

     — Fahri ERDİNÇ, 2006, Acı Lokma, s. 76, Yordam Kitap

Çekimleme

kabadayı adının çekimi

hâl	tekil	çoğul
yalın	kabadayı	kabadayılar
belirtme	kabadayıyı	kabadayıları
yönelme	kabadayıya	kabadayılara
bulunma	kabadayıda	kabadayılarda
ayrılma	kabadayıdan	kabadayılardan
tamlayan	kabadayının	kabadayıların

iyelik ekleriyle

kişi	tekil	çoğul
1. tekil (benim)
yalın	kabadayım	kabadayılarım
belirtme	kabadayımı	kabadayılarımı
yönelme	kabadayıma	kabadayılarıma
bulunma	kabadayımda	kabadayılarımda
ayrılma	kabadayımdan	kabadayılarımdan
tamlayan	kabadayımın	kabadayılarımın
2. tekil (senin)
yalın	kabadayın	kabadayıların
belirtme	kabadayını	kabadayılarını
yönelme	kabadayına	kabadayılarına
bulunma	kabadayında	kabadayılarında
ayrılma	kabadayından	kabadayılarından
tamlayan	kabadayının	kabadayılarının
3. tekil (onun)
yalın	kabadayısı	kabadayıları
belirtme	kabadayısını	kabadayılarını
yönelme	kabadayısına	kabadayılarına
bulunma	kabadayısında	kabadayılarında
ayrılma	kabadayısından	kabadayılarından
tamlayan	kabadayısının	kabadayılarının
1. çoğul (bizim)
yalın	kabadayımız	kabadayılarımız
belirtme	kabadayımızı	kabadayılarımızı
yönelme	kabadayımıza	kabadayılarımıza
bulunma	kabadayımızda	kabadayılarımızda
ayrılma	kabadayımızdan	kabadayılarımızdan
tamlayan	kabadayımızın	kabadayılarımızın
2. çoğul (sizin)
yalın	kabadayınız	kabadayılarınız
belirtme	kabadayınızı	kabadayılarınızı
yönelme	kabadayınıza	kabadayılarınıza
bulunma	kabadayınızda	kabadayılarınızda
ayrılma	kabadayınızdan	kabadayılarınızdan
tamlayan	kabadayınızın	kabadayılarınızın
3. çoğul (onların)
yalın	kabadayısı	kabadayıları
belirtme	kabadayısını	kabadayılarını
yönelme	kabadayısına	kabadayılarına
bulunma	kabadayısında	kabadayılarında
ayrılma	kabadayısından	kabadayılarından
tamlayan	kabadayısının	kabadayılarının

Ön ad

kabadayı (karşılaştırma daha kabadayı, üstünlük en kabadayı)

1. (mecaz) yürekli olan.
   •  Doğrusu kabadayı çocuktur.

Çeviriler

ad

• Azerice: qoçu (az)
• Fince: tyranni (fi)
• İngilizce: tyrant (en)
• Özbekçe: janjalkash (uz), qoʻrqmas (uz)
• Türkçe:

  Osmanlı Türkçesi: قبادای‎ (ota)

• Yunanca:

  Modern Yunanca: νταής (el) (daís), παλικαράς (el) (palikarás), καβγατζής (el) (kavgatzís)

Çeviriler

ön ad

• Fince: rehentelevä (fi), rehvasteleva (fi)
• Türkçe:

  Osmanlı Türkçesi: قبادای‎ (ota)

Kaynakça

• TDK Türkçe Sözlük'te: "kabadayı".
  TDK Özel Sözlük'te: kabadayı"