namus

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Türkçe[düzenle]

Köken[düzenle]

Osmanlı Türkçesi ناموس‎, o da Arapça نَامُوس(nāmūs) kelimesinden gelmektedir.

Söyleniş[düzenle]

[düzenle]

namus (belirtme hâli namusu, çoğulu namuslar)

  1. bir toplum içinde ahlâk kurallarına karşı beslenen bağlılık
    Fakat durup dururken, kendi yağıyla kavrulan bir genç kız namusuna bu kadar namussuzca iftira olur mu? - Etem İzzet Benice
  2. doğruluk, dürüstlük
    Liyakat ve namusa dayanan zenginliğe düşman değilim. - Mehmet Kaplan
  3. iffet

Üst kavramlar[düzenle]

Alt kavramlar[düzenle]

Deyimler[düzenle]

Kelime birliktelikleri[düzenle]

Türetilmiş kavramlar[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Kaynakça[düzenle]

  • Türk Dil Kurumu: "namus"

Ek okumalar[düzenle]

Azerice[düzenle]

[düzenle]

namus

  1. ırz
  2. namus

Tatarca[düzenle]

[düzenle]

namus

  1. namus