hayır

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Türkçe[düzenle]

[düzenle]

hayır (belirtme hâli hayırı, çoğulu hayırlar) hayır -yrı

[1] iyilik, karşılık beklenmeden yapılan yardım

Söyleniş[düzenle]

IPA: haˈyɯɾ, çoğulu IPA: hayɯɾˈlaɾ

Heceleme[düzenle]

Heceleme: ha·yır

Çeviriler[düzenle]

Türk lehçeleri[düzenle]

Atasözleri[düzenle]

Ağlayanın malı gülene hayır etmez
Bir gözün gördüğü bir göze hayır etmez
Hayır dile eşine, hayır gele başına
Her işte bir hayır vardır
Kimseden kimseye hayır yok
Niyet hayır, akıbet hayır

Köken[düzenle]

Arapça خير (xajr(un))

Kaynakça[düzenle]

İlgeç[düzenle]

[1] yok, öyle değil, olmaz, anlamlarında onamama, inkâr bildiren bir söz
[2] olumsuz cümlelerde anlamı pekiştiren bir söz

Söyleniş[düzenle]

IPA: haˈyɯɾ

Heceleme[düzenle]

Heceleme: ha·yır

Eş anlamlılar[düzenle]

[1] yok

Karşıt anlamlılar[düzenle]

[1] evet
[2] şer

Çeviriler[düzenle]

Türk lehçeleri[düzenle]

Örnekler[düzenle]

[1] Para var mı? -Hayır. -Yorgun musunuz? -Hayır.
[2] Hayır, zaferimiz bir masal olmayacak. - F. R. Atay

Ön ad[düzenle]

[1] faydalı, hayırlı, iyi, yararlı

Söyleniş[düzenle]

IPA: haˈyɯɾ


Heceleme[düzenle]

Heceleme: ha·yır

Çeviriler[düzenle]

Türk lehçeleri[düzenle]

Örnekler[düzenle]

[1] Hayır haberdir inşallah!

Gagavuzca[düzenle]

[düzenle]

hayır

[1] hayır

Köken[düzenle]

Arapça خير (xajr(un))

Kaynakça[düzenle]

  • Eyuboğlu, İsmet Zeki (1998). Türk Dilinin Etimoloji Sözlüğü. İstanbul: Sosyal Yayınlar. ISBN 975-738-472-2.
  • Etymological Dictionaries - Andras Rajki

Karaçay Balkarca[düzenle]

[düzenle]

[1] fayda, hayır, kazanç

Köken[düzenle]

Arapça خير (xajr(un))