evet

Vikisözlük sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara

Türkçe[düzenle]

İlgeç[düzenle]

[1] "öyledir" anlamında kullanılan bir doğrulama veya onaylama sözü, olur, oldu, peki, tamam, ya, beli, ha, he
Evet, bu bahsin en canlı noktası buradadır. - Y. K. Beyatlı
[2] olumlu cümlelerde anlamı pekiştiren söz
[3] sözü açan veya bağlayan söz
Evet, işverenlik görevini hiç de başarıyla yerine getiremiyordum. İlk tekdiri almıştım. - A. Ağao

Söyleniş[düzenle]

IPA: ˈevet

Heceleme[düzenle]

Heceleme: e·vet

Karşıt anlamlılar[düzenle]

[1] hayır

Kaynakça[düzenle]

  • Türk Dil Kurumu: "evet"

Türk lehçeleri[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Türetilmiş kavramlar[düzenle]

[1] evet efendimci

Köken[düzenle]

Eski Türkçe: evet, emet, yemet

Kaynakça[düzenle]

  • Eyuboğlu, İsmet Zeki (1998). Türk Dilinin Etimoloji Sözlüğü. İstanbul: Sosyal Yayınlar. ISBN 975-738-472-2.
  • Erdi, Seçkin (2005). Divanü Lügati't - Türk. İstanbul: Kabalcı Yayınevi. ISBN 975-997-013-9.