gelin

Ayrıca bakınız: Gelin

Türkçe

Köken

Osmanlı Türkçesi گلين‎, Eski Türkçe kälin‎ (kälin)

Söyleniş

• (fiil): IPA^(anahtar): /ˈɡe.ɫin/
• (isim): IPA^(anahtar): /ɡe.ˈɫin/
• Heceleme: ge‧lin

Ad

gelin (belirtme hâli gelini, çoğulu gelinler)

Gelin (1)

1. (aile, kadın) Evlenmek için hazırlanmış, süslenmiş kız veya yeni evlenmiş kadın; elkızı,
   • Gelin, "kelin"den gelen Türk lehçelerinde ses farklılıklarıyla "kel-mek" fiilinden türetilmiştir.

     — Talat ÜLKER, 2026, “Güzeller Bezenmiş Toya Gider”, Türk Dili, 890. sayı, s. 82
2. (aile, düğün) Aileye evlenme yoluyla girmiş olan kadın; elkızı.

Çekimleme

gelinin çekimlemesi

hâl	tekil	çoğul
yalın	gelin	gelinler
belirtme	gelini	gelinleri
yönelme	geline	gelinlere
bulunma	gelinde	gelinlerde
ayrılma	gelinden	gelinlerden
tamlayan	gelinin	gelinlerin

iyelik ekleriyle

kişi	tekil	çoğul
1. tekil (benim)
yalın	gelinim	gelinlerim
belirtme	gelinimi	gelinlerimi
yönelme	gelinime	gelinlerime
bulunma	gelinimde	gelinlerimde
ayrılma	gelinimden	gelinlerimden
tamlayan	gelinimin	gelinlerimin
2. tekil (senin)
yalın	gelinin	gelinlerin
belirtme	gelinini	gelinlerini
yönelme	gelinine	gelinlerine
bulunma	gelininde	gelinlerinde
ayrılma	gelininden	gelinlerinden
tamlayan	gelininin	gelinlerinin
3. tekil (onun)
yalın	gelini	gelinleri
belirtme	gelinini	gelinlerini
yönelme	gelinine	gelinlerine
bulunma	gelininde	gelinlerinde
ayrılma	gelininden	gelinlerinden
tamlayan	gelininin	gelinlerinin
1. çoğul (bizim)
yalın	gelinimiz	gelinlerimiz
belirtme	gelinimizi	gelinlerimizi
yönelme	gelinimize	gelinlerimize
bulunma	gelinimizde	gelinlerimizde
ayrılma	gelinimizden	gelinlerimizden
tamlayan	gelinimizin	gelinlerimizin
2. çoğul (sizin)
yalın	gelininiz	gelinleriniz
belirtme	gelininizi	gelinlerinizi
yönelme	gelininize	gelinlerinize
bulunma	gelininizde	gelinlerinizde
ayrılma	gelininizden	gelinlerinizden
tamlayan	gelininizin	gelinlerinizin
3. çoğul (onların)
yalın	gelini	gelinleri
belirtme	gelinini	gelinlerini
yönelme	gelinine	gelinlerine
bulunma	gelininde	gelinlerinde
ayrılma	gelininden	gelinlerinden
tamlayan	gelininin	gelinlerinin

Eylem

gelin

1. gelmek sözcüğünün dilek-emir kipi basit ikinci çoğul şahıs olumlu çekimi

Atasözleri

• ahmak gelin yengeyi halayığı sanır
• dadandırma kara gelin, dadanırsa yine gelir
• gelin altın taht getirmiş, çıkmış kendisi oturmuş
• gelin atta buyruk Hak'ta
• gelin eşikte oğlan beşikte
• gelin girmedik ev olur, ölüm girmedik ev olmaz
• gelin olmayan kızın vebali amcası oğlunun boynuna

Deyimler

gelin almak, gelin etmek, gelin gibi süzülmek, gelin gitmek, gelin olmak, gelin yazmak.

Türetilmiş kavramlar

gelin abla, gelin alayı, gelin alıcı, gelinbaşı, gelinboğan, gelin böceği, gelin çiçeği, gelinfeneri, gelin hamamı, gelin havası, gelinkuşağı, gelin kuşu, gelin mantarı, gelin otu, gelinparmağı, gelin teli, çömçe gelin.

Çeviriler

aile, düğün

• Almanca: Braut (de) d
• Arapça: ْعَرُوس‎ (ar) e (ʿarūs)
• Azerice: gəlin (az)
• Bulgarca: булка (bg) (bulka)
• Estonca: pruut (et), mõrsja (et)
• Felemenkçe: bruid (nl) d
• Fince: morsian (fi)
• Fransızca: jeune mariée (fr) d
• Gagavuzca: gelin (gag)
• İbranice: כַּלָּה‎ (he) d
• İngilizce: bride (en)
• İsveççe: brud (sv)
• Karaçay-Balkarca: kelin (krc)
• Kürtçe: bûk (ku) d
• Norveççe: brud (no)
• Portekizce: noiva (pt) d
• Rusça: невеста (ru) d (nevesta)
• Sırp-Hırvatça:

  Latin: mlada (sh), nevjesta (sh)

• Tatarca: kilen (tt), yäreşkän qız (tt)

  Kırım Tatarcası: kelin (crh), kelinçek (crh)

• Türkçe:

  Osmanlı Türkçesi: گلين‎ (ota)

• Türkmence: gelin (tk)
• Uygurca: kelin (ug)

Kaynakça

• TDK Türkçe Sözlük'te: "gelin".
  TDK Özel Sözlük'te: gelin"

Ek okumalar

• Vikipedi'de gelin