gelin

Vikisözlük sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara

Türkçe[düzenle]

Durum Tekil Çoğul
Yalın gelin gelinler
Belirtme (-i) gelini gelinleri
Yönelme (-e) geline gelinlere
Bulunma (-de) gelinde gelinlerde
Çıkma (-den) gelinden gelinlerden
Tamlayan gelinin gelinlerin

gelin -ni

[düzenle]

  1. (aile) evlenmek için süslenmiş kız ya da yeni evlenmiş kadın
  2. aileye evlenme yoluyla girmiş olan kadın

Söyleniş[düzenle]

IPA: /geˈlin/, çoğulu IPA: /gelinˈleɾ/

Heceleme[düzenle]

Heceleme: ge·lin

Köken[düzenle]

Türkçe:

Deyimler[düzenle]

Kaynakça[düzenle]

  • Türk Dil Kurumu: "gelin"

Türk lehçeleri[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Üst kavramlar[düzenle]

kadın, kız

Türetilmiş kavramlar[düzenle]

gelince, gelinci, gelincik, gelinle, gelinli, gelinse, gelinsiz

Atasözleri[düzenle]

Ahmak gelin yengeyi halayığı sanır
Dadandırma kara gelin, dadanırsa yine gelir
Gelin altın taht getirmiş, çıkmış kendisi oturmuş
Gelin atta buyruk Hak'ta
Gelin eşikte oğlan beşikte
Gelin girmedik ev olur, ölüm girmedik ev olmaz
Gelin olmayan kızın vebali amcası oğlunun boynuna

Eylem (çekim)[düzenle]

  1. gelmek fiilinin emir kipi 2. çoğul şahıs olumlu çekimi

Söyleniş[düzenle]

IPA: /ˈgelin/

Heceleme[düzenle]

Heceleme: ge·lin

Karşıt anlamlılar[düzenle]

  1. gelmeyin

Gagavuzca[düzenle]

[düzenle]

  1. gelin

Köken[düzenle]

Eski Türkçe: kälin

Kaynakça[düzenle]

  • Etymological Dictionaries - Andras Rajki

Türkmence[düzenle]

[düzenle]

  1. gelin

Kaynakça[düzenle]

  • Atacanov, Ata (1922). Türkmendolu Yir Sözlüğü.