dik

Ayrıca bakınız: dîk, -dik

Türkçe

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /ˈdic/
• Heceleme: dik

Ön ad

dik

Dik bir şekilde yükselen uçak (1)

Çocuğun dik saçları var. (2)

A ile B arasında bir dik çizgi var. (7)

1. Yatay bir düzleme göre yer çekimi doğrultusunda bulunan.
   • zıt anlamlısı: eğik
2. Yatık durmayan, sert olan.
   • Dik saç.
3. (ses) Sert, kalın, tok ses.
   • Biraz ötede balıkçılar sandaldan sandala dik seslerle bağırarak kefal avlıyorlardı.

     — 2022, Ahmet Hamdi TANPINAR, Huzur, 39. baskı, Dergâh Yayınları, s. 52
4. Sert bakış.
5. Ters, aksi söz.
6. Kaba, yersiz davranış.
   • Kaba denilecek kadar ani ve dik bir davranışla halasını bıraktı ve kalktı. - H. E. Adıvar
7. (matematik) Birbirine dikey olan doğrulardan oluşmuş.
   • Dik açı. Dikdörtgen. Dik yamuk.

Atasözleri

• boş başak dik durur

Deyimler

dik dik bakmak

Türetilmiş Kavramlar

dik açı, dik açıklık, dik âlâsı, dikbaşlı, dik biçme, dikdörtgen, dik duruşlu, dikgen, dikkafalı, dikkuyruk, dik rüzgâr, dik silindir, dik üçgen, dik yamuk, başı dik

Çeviriler

çeviriler

• Azerice: dik (az)
• Gagavuzca: dik (gag)
• İngilizce: steep (en), perpendicular (en)
• İsveççe: brant (sv)
• Karaçay Balkarca: tik (krc)
• Kürtçe: sahne (ku)
• Rusça: отвесный (ru) (otvesnıy)
• Türkmence: caýty (tk), dik (tk)

Kaynakça

• TDK Türkçe Sözlük'te: "dik".
  TDK Özel Sözlük'te: dik"

• Kubbealtı Lugatı'nda "DİK :"
• Nişanyan Sözlük'te: dik.

Azerice

Ad

dik

1. sarp

Felemenkçe

Ön ad

dik

1. kalın

Zazaca

Ad

dik e (çoğulu diki)

1. (sülüngiller, kuşlar) horoz