ters

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Türkçe[düzenle]

[düzenle]

ters (belirtme hâli tersi, çoğulu tersler)

  1. bir şeyin içe gelen yanı, arkası
    Elinin tersiyle küçük bir tokat vurmuştu.
  2. kesici bir aletin kesmeyen yanı
    Kollarına bıçağın tersiyle birkaç tane vurmuşlar.
    Ters adamın işi de ters gider.
  3. bir şeyin aksi, karşıtı
    Anlattığının tersi anlaşılınca utandı.

Çeviriler[düzenle]

Ön ad[düzenle]

ters

  1. gerekli olan duruma karşıt, zıt
  2. uygun olmayan, elverişsiz, münasebetsiz
    Ters sözlerinle, fazilet iddialarınla beni hırpalama. - H. C. Yalçın
  3. gönül ve cesaret kırıcı, huysuz, sert
    Ters adamın işi de ters gider. - M. Ş. Esendal

Çeviriler[düzenle]

Kaynakça[düzenle]

  • Türk Dil Kurumu: "ters"

Gagavuzca[düzenle]

Ön ad[düzenle]

ters

[1] ters

Köken[düzenle]

[1] Eski Türkçe tärs

Deyimler[düzenle]

pabucunu ters giymek
şeytana külahını ters giydirmek
şeytana pabucunu ters giydirmek
[[ters tarafından kalkmak]

]

Çeviriler[düzenle]

Kaynakça[düzenle]

  • Etymological Dictionaries - Andras Rajki

Türkmence[düzenle]

[düzenle]

ters

[1] ters, aykırı

Kaynakça[düzenle]

  • Atacanov, Ata (1922). Türkmendolu Yir Sözlüğü.