buluş

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Türkçe[düzenle]

Heceleme[düzenle]

bu·luş

[düzenle]

buluş (belirtme hâli buluşu, çoğulu buluşlar)

  1. bulma işi
    Dün o evi güzel buluşum bir gerçekti. - A. Ağaoğlu
  2. ilk defa yeni bir şey yaratma, icat
  3. bilinen bilgilerden yararlanarak daha önce bilinmeyen yeni bir bulguya ulaşma veya yöntem geliştirme, icat
  4. (edebiyat) konu, duygu, düşünce ve hayalde başkalarının etkisinden sıyrılarak, bunların işlenişinde yeni yol tutma
    Yazarın güzel buluşları var.

Çeviriler[düzenle]

Kaynakça[düzenle]