bakla
Türkçe
[düzenle]Söyleniş
[düzenle]Heceleme
[düzenle]- Heceleme: bak‧la
Köken
[düzenle]Ad
[düzenle]bakla (belirtme hâli baklayı, çoğulu baklalar)
- (baklagiller) Baklagillerden, yurdumuzun her yerinde yetiştirilen, yeşil kabuklu ve taneli bir bitki (Vicia faba).
- Evlerinin uğru bakla. Al beni koynunda sakla. - Halk türküsü
- (yiyecekler) Bu bitkinin yeşil ürünü veya kuru tanesi.
- Bir zinciri oluşturan halka veya parçalardan her biri.
- sonra, hepsinin ellerine kelepçe vurarak boyunlarından da uzun bir zincirle hepsini birbirine bağladı. ellerindeki kelepçeyi pek o kerte yadırgamayan mebuslar ise, `bakla`lı kalın zincirle boyunlarına vurulan lâleden pek çok tiksindiler.— Hasan İzzettin Dinamo, 1974, Kutsal İsyan 6, s. 360, May Yayınları
- Yaptığım her demir baklaya kendimi de işlerim— Ahmet BÜKE, 2004, İzmir Postası'nın Adamları, s. 68, Kanat Yayınları
- (halk ağzı) (Havza ağzı) fasulye
Deyimler
[düzenle]ağzında bakla ıslanmamak, akbakla, bakla atmak, bakla çiçeği, bakla falı, bakla dökmek, bakla kadar, bakla kırı, baklayı ağzından çıkarmak, nohut oda bakla sofa,
Sözcük birliktelikleri
[düzenle]acı bakla, delice bakla, gâvur baklası, Hint baklası, iç bakla, koyun baklası, kurt baklası, mısır baklası, sakız baklası, yaban baklası, Yahudi baklası
Çeviriler
[düzenle]çeviriler
Ayrıca bakınız
[düzenle]- Vikitür'de Vicia faba
Kaynakça
[düzenle]- Türk Dil Kurumuna göre "bakla" maddesi