el

Vikisözlük sitesinden

Git ve: kullan, ara

Konu başlıkları

[değiştir] Türkçe

[değiştir] İsim

Durum Tekil Çoğul
Yalın el eller
Belirtme (-i) eli elleri
Yönelme (-e) ele ellere
Bulunma (-de) elde ellerde
Çıkma (-den) elden ellerden
Tamlayan elin ellerin

Anlamlar:

[1] (organ) Kolun bilekten parmak uçlarına kadar olan, tutmaya ve iş yapmaya yarayan bölümü.
[2] Sahiplik, mülkiyet.
[3] Kez, defa.
[4] İskambil oyunlarında oynama sırası.
[5] İskambil oyunlarında her bir tur.
[6] Yönetim, baskı, etki.
[7] Bazı nesne ve araçların tutmaya yarayan bölümü.
[8] Yabancı, yakınların dışında kalan kimse.
[9] Ülke, yurt, il.
[10] Halk, ahali.
[11] (halk ağzı) Oba, aşiret.

Örnekler:

[1] "El var, titrer durur, el var yumuk yumuk / El var pençe olmuş, el var yumruk."- Z. O. Saba.
[2] "Elden çıkarmak. Elimdeki bütün parayı bu eve yatırdım."
[4] "El sende, oynasana!"
[5] "Kağıtlarım çok iyi, bu eli ben kazanacağım."
[6] "Bu topraklar düşman elinden kurtarıldı."
[7] "Kapı eli. Havan eli. Çıkrık eli."
[8] "Kâtip benim ben kâtibin el ne karışır!"- Halk türküsü.
[9] "Çöller, Yemen ellerinden betermiş."- A. Gündüz.
[11] "Kalktı göç eyledi Afşar elleri / Ağır ağır giden eller bizimdir."- Dadaloğlu.

[değiştir] Çeviriler

[değiştir] Türk Dilleri

[değiştir] Gagavuzca

[değiştir] İsim

Anlamlar:

[1] el (organ)
[2] el (yabancı)

Köken:

(Eski Türkçe) äl

[değiştir] Çeviriler

[değiştir] Karaçay Balkarca

[değiştir] İsim

Anlamlar:

[1] memleket
[2] millet
[3] köy

[değiştir] Kumanca

[değiştir] İsim

Anlamlar:

[1] millet
[2] memleket

[değiştir] Türkmence

[değiştir] İsim

Anlamlar:

[1] el

[değiştir] Osmanlıca

[değiştir] İsim

Anlamlar:

[1] "Arapça harfi tarif" olup, kelimelerin başında bulunur. İsmin manasını tarif ve tayin etmeye yarar. Arapçada tamlama ve özel isimlerde, Osmanlıcada ki izafet ve sıfat tamlamalarında kullanılır.

Kaynaklar