yurt

Türkçe

Anlamlar

[1] Bir halkın üzerinde yaşadığı, kültürünü oluşturduğu toprak parçası, vatan.

[2] İnsanın doğup büyüdüğü, yaşadığı yer, memleket.

[3] (mecaz) Bazı nitelik veya değerleri taşıyanların çok bulunduğu yer, diyar.

[4] (mecaz) Bir şeyin ilk veya çok yetiştirildiği yer, vatan.

[5] Bir grup insanın oturduğu, yetiştirildiği veya bakıldığı kurum.

[6] Kalacak, barınacak yer.

[7] Toplu olarak bir iş öğretilen yer.

[8] Hastaların tedavi edildiği yer.

[9] (eskimiş) Sahip olunan arazi, emlak.

[10] (halk ağzı) Yörüklerin yazın veya kışın oturdukları yer.

[11] Göçebe Türklerin oturduğu çadır.

[12] Orta Asya'da Türklerin kullandıkları kubbe biçiminde üstü olan ve etrafı kıl keçe ile örtülü çadır.

Örnekler

[2] "Gerideki yurdunu on beş günden fazla boş bırakmak istemez."- F. R. Atay.

Açıklamalar

[12] Türk mimarisinde kubbe formunun geliştirilmesinde yurdun büyük etkisi olmuştur.

Köken

[1] (Eski Türkçe)

Atasözleri

[1] At kudümü yurt kudümü, avrat kudümü

[1] Değirmi yurt tutmaya değirmi göt ister

Deyimler

[1] yurt tutmak

Türk Dilleri

     

{{fullurl:Şablon:{{{3}}}|action=edit}}

Eski Türkçe: konum (tr) Azerice: yurd (az)

Çağatayca

Anlamlar

[1] Mesken, vatan, memalik, vilayet

Gagavuzca

Anlamlar

[1] yurt

Köken

[1] (Eski Türkçe) jurt

Kaynaklar

• KÚNOS, Dr. Ignaz (1902). Şeyh Süleyman Efendi, Çağatayca-Osmanlıca Sözlük. Budapeşte: Section Orientale de la Société Ethnographique Hongroise.

• Etymological Dictionaries - Andras Rajki