bilek

Türkçe

Anlamlar

[1] (organ) El ile kolun, ayakla bacağın birleştiği bölüm.

[2] (mecaz) güç, kuvvet

[1] bilek
Durum	Tekil	Çoğul
Yalın	bilek	bilekler
Belirtme (-i)	bileği	bilekleri
Yönelme (-e)	bileğe	bileklere
Bulunma (-de)	bilekte	bileklerde
Çıkma (-den)	bilekten	bileklerden
Tamlayan	bileğin	bileklerin

Köken

[1] (Eski Türkçe) Sözcük, tarihi metinlerde ve hemen bütün modern Türk lehçelerinde bu şekliyle kullanılır. Taşıdığı kavram bakımından sayı adı bir ve aynı kökten türetilen birleş-, birlik kelimeleriyle *bi- (bir/ bi-l) ortak kökünden gelmiş olabileceği, ihtiyatla söylenebilir. Ayrıca kolun ve bacağın ince kısmı olması bakımından bil-e- (keskinleştir-, incelt-) fiili ile ilgisi düşünülerek bi-l-e-k biçiminde açıklanabilir.Tarihi metinlerde ve pek çok modern lehçede aynı organ için daha çok but tercih edilmiştir.

Deyimler

[1] bileğinde altın bileziği olmak, bileğine güvenmek, bileğinin hakkıyla, bilek gibi

Sözcük Birliktelikleri

[1] bilek damarı, bilek güreşi, bilek saati, demir bilek, ayak bileği, tunç bilekli

Kaynaklar

• Türk Dil Kurumu: "bilek"

Türk Dilleri

     

{{fullurl:Şablon:{{{3}}}|action=edit}}

Azerice: bilək (az) Tatarca: beläk (tt), qul çuğı (tt) Türkmence: goşar (tk), bilek (tk)

Çeviriler

     

{{fullurl:Şablon:{{{3}}}|action=edit}}

Almanca: [1] Handgelenk (de) cinsiyetsiz Fince: [1] ranne (fi) Fransızca: [1] poignet (fr) eril Hollandaca: [1] pols (nl) İngilizce: [1] wrist (en) İspanyolca: [1] muñeca (es) İsveççe: [1] [[#İsveççe|]] (sv) Macarca: [1] csukló (hu) Portekizce: [1] pulso (pt)

Gagavuzca

Anlamlar

[1] bilek

Köken

[1] (Eski Türkçe) biläk

Kaynaklar

• Etymological Dictionaries - Andras Rajki
• Yrd. Doç. Dr. Cahit BAŞDAŞ - "TÜRKÇE ORGAN ADLARINDA KELİME SONU -k ÜNSÜZÜ VE ÇOKLUK"

Türkmence

Anlamlar

[1] Bilek