İçeriğe atla

zayıf

Vikisözlük sitesinden

Türkçe

[düzenle]

Köken

[düzenle]

Osmanlı Türkçesi ضعيف‎, Arapça ضَعِيف‎ (ḍaʿīf).

Söyleniş

[düzenle]

zayıf (belirtme hâli zayıfı, çoğulu zayıflar)

  1. (eğitim) başarısızlığı gösteren not

Çekimleme

[düzenle]
zayıfın çekimlemesi
hâl tekil çoğul
yalın zayıf zayıflar
belirtme zayıfı zayıfları
yönelme zayıfa zayıflara
bulunma zayıfta zayıflarda
ayrılma zayıftan zayıflardan
tamlayan zayıfın zayıfların
kişi tekil çoğul
1. tekil (benim)
yalın zayıfım zayıflarım
belirtme zayıfımı zayıflarımı
yönelme zayıfıma zayıflarıma
bulunma zayıfımda zayıflarımda
ayrılma zayıfımdan zayıflarımdan
tamlayan zayıfımın zayıflarımın
2. tekil (senin)
yalın zayıfın zayıfların
belirtme zayıfını zayıflarını
yönelme zayıfına zayıflarına
bulunma zayıfında zayıflarında
ayrılma zayıfından zayıflarından
tamlayan zayıfının zayıflarının
3. tekil (onun)
yalın zayıfı zayıfları
belirtme zayıfını zayıflarını
yönelme zayıfına zayıflarına
bulunma zayıfında zayıflarında
ayrılma zayıfından zayıflarından
tamlayan zayıfının zayıflarının
1. çoğul (bizim)
yalın zayıfımız zayıflarımız
belirtme zayıfımızı zayıflarımızı
yönelme zayıfımıza zayıflarımıza
bulunma zayıfımızda zayıflarımızda
ayrılma zayıfımızdan zayıflarımızdan
tamlayan zayıfımızın zayıflarımızın
2. çoğul (sizin)
yalın zayıfınız zayıflarınız
belirtme zayıfınızı zayıflarınızı
yönelme zayıfınıza zayıflarınıza
bulunma zayıfınızda zayıflarınızda
ayrılma zayıfınızdan zayıflarınızdan
tamlayan zayıfınızın zayıflarınızın
3. çoğul (onların)
yalın zayıfı zayıfları
belirtme zayıfını zayıflarını
yönelme zayıfına zayıflarına
bulunma zayıfında zayıflarında
ayrılma zayıfından zayıflarından
tamlayan zayıfının zayıflarının

Üst kavramlar

[düzenle]

Türetilmiş kavramlar

[düzenle]

Çeviriler

[düzenle]
zayıf

Ön ad

[düzenle]

zayıf

  1. enerjisi, etkisi, yoğunluğu az olan
     Radyoda uzak bir istasyonun zayıf sesini duydu.
     Zayıf ışık gözleri okurken yorar.
  2. eti, yağı az olan, sıska, cılız, arık
     Uzun boylu, zayıf, ellilik bir hanım. — S. M. Alus
  3. görevini yapacak yeterli gücü olmayan
     Gözleri zayıf olduğundan gazeteyi ona bazen torunu okurdu.
     Zayıf ordu kuvvetliyi yendi.
  4. (mecaz) bilgi yönünden yeterli olmayan, kabiliyetsiz, yeteneksiz
     Zayıf öğretmen
  5. (mecaz) çok az
     Zayıf ihtimâl
  6. (mecaz) dayanıklılığı, sağlamlığı olmayan
     Zayıf bina zelzele yerle bir oldu.
  7. (mecaz) kişilik ve ruhî yönden gereği kadar güçlü olmayan
     Zayıf ve uydurma bir âşık bu cevaba karşı perişan olurdu. — A. Gündüz
  8. (mecaz) güvenilir, itimada şayan olmayan
  9. (mecaz) mühim, önemli olmayan
     Zayıf bilgi bu.

Deyimler

[düzenle]

Türetilmiş kavramlar

[düzenle]

Çeviriler

[düzenle]
zayıf

Kaynakça

[düzenle]

Gagavuzca

[düzenle]

Köken

[düzenle]

Arapça ضَعِيفْ‎ (ḍaʿīf).

Söyleniş

[düzenle]
  • Heceleme: za‧yıf

Ön ad

[düzenle]

zayıf

  1. zayıf

Kırım Tatarcası

[düzenle]

Köken

[düzenle]

Arapça ضَعِيفْ‎ (ḍaʿīf).

Söyleniş

[düzenle]
  • Heceleme: za‧yıf

Ön ad

[düzenle]

zayıf

  1. zayıf