sofra

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Türkçe[düzenle]

(birlikte yemek yiyenler): Sultan Cem'in sofrası

Köken[düzenle]

Arapça سُفْرَة(süfra)

Söyleniş[düzenle]

[düzenle]

sofra (belirtme hâli sofrayı, çoğulu sofralar) sofrası -sı

  1. birlikte yemek yiyenlerin tamamı
    Bizim sofra çok şendir.
  2. genellikle tekerlek şeklinde, üzerinde yemek de yenebilen ayaklı hamur tahtası
    Bir gün sofra masasının altına saklanmıştım da beni bir türlü bulamamıştın. — Y. K. Karaosmanoğlu
  3. halı göbeğinde daire şeklindeki çiçekli kısım
    Sofrası tam ortada olmayan falsolu halıyı ucuza alabilmiştik.
  4. (mutfak eşyaları) masa, sini v.s. şeylerin, yemek yemek üzere hazırlanmış hâli
    Yemek vakti gelmiş, misafirler sofraya oturmuşlardı. — R. N. Güntekin
  5. anüs
    Çocuğun sofrası dışarı fırlamış.

Çekimleme[düzenle]

Alt kavramlar[düzenle]

Atasözleri[düzenle]

Sözcük birliktelikleri[düzenle]

Türetilmiş kavramlar[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Kaynakça[düzenle]

  • Türk Dil Kurumu: "sofra"

Gagavuzca[düzenle]

Köken[düzenle]

Arapça سُفْرَة(süfra)

Söyleniş[düzenle]

Heceleme: sof‧ra

[düzenle]

sofra

  1. sofra

Kaynakça[düzenle]

  • Etymological Dictionaries - Andras Rajki

Kırım Tatarcası[düzenle]

Köken[düzenle]

Arapça سُفْرَة(süfra)

Söyleniş[düzenle]

Heceleme: sof‧ra

[düzenle]

sofra

  1. sofra