kayış

Türkçe

Ad

kayış (belirtme hâli kayışı, çoğulu kayışlar)

Fotoğraf makinesinin kayışı, adamın bileğine dolanmış. (1)

1. bağlamak, tutmak veya sıkmak amacıyla kullanılan, dar ve uzun kösele dilimi, kordon
   • Şapkası yere düşmüş, yakası yırtılmış, kılıcının kayışı kopmuştu. - Ö. Seyfettin
2. kol saatinin bileğe bağlanmasını sağlayan, deriden yapılmış gereç
3. ustura bilenen cilâlı kösele
4. tasma
   • Girişte ve ayakta; kayışını tuttuğu iri bir kurt köpeğiyle beni seyrediyor.

     — Mehmet EROĞLU, 2020, Yarım Kalan Yürüyüş, s. 160, İletişim Yayınları
5. Toplu taşımalarda ayakta duran yolcunun otobüste sabit kalabilmesi amacıyla tavana asılmış tutacak, tutamaç
   • Ayakta derisi tutmaktan kararmış kayışlara asıldılar.

     — Ahmet BÜKE, 2004, İzmir Postası'nın Adamları, s. 46, Kanat Yayınları
6. kayma işi

Atasözleri

kayış bilir kutan ne çeker

Çeviriler

çeviriler

• Eski Türkçe: kadış‎ (otk) (kadış)
• Fince: hihna (fi)
• İngilizce: belt (en), strap (en)
• Tatarca: qayış (tt)

Kaynakça

Türk Dil Kurumuna göre "kayış" maddesi

Gagavuzca

Köken

Eski Türkçe qadysh

Ad

kayış

1. kayış

Kaynakça

• Etymological Dictionaries - Andras Rajki