kaşık
Görünüm
| Ayrıca bakınız: kasık |
Türkçe
[düzenle]Söyleniş
[düzenle]Ad
[düzenle]kaşık (belirtme hâli kaşığı, çoğulu kaşıklar)



- (mutfak eşyaları, aletler) sulu veya ufak taneli yiyecekleri ağza götürmeye yarayan saplı sofra aracı
- (balıkçılık) ucu iğneli kaşık biçimli olta
- (otomotiv) ekskavatörlerin , toprağı kazma, kaldırma gibi işleri yapan, şoför mahallinin önünde veya arkasında bulunabilen, içi oyuk demir parçası.
- Rüyasında "D-9 dozerler" sürüyor, "Caterpıllar, ters kaşık " ekskavatörlerle dev temel çukurları eşiyordu.— 1996, Atilla Atalay, “Düşkovalayan”, Öküz, 1. sayı, s. 11
Çekimleme
[düzenle]Atasözleri
[düzenle]Deyimler
[düzenle]kaşık atmak, kaşık çalmak, kaşık kadar, kaşıkla verip kepçeyle geri almak, kaşıkla yedirip sapıyla gözünü çıkartmak, kaşık sallamak
Türetilmiş Kavramlar
[düzenle]kaşık çalımı, kaşık dökmesi, kaşık düşmanı, kaşık havası, kaşık kaşık, kaşık otu, kaşık oyunu, kaşık tırnak, çalakaşık, tahta kaşık, çay kaşığı, çorba kaşığı, kahve kaşığı, tatlı kaşığı
Çeviriler
[düzenle]Kaynakça
[düzenle]Ek okumalar
[düzenle]- Vikipedi'de kaşık
Gagavuzca
[düzenle]Köken
[düzenle]Eski Türkçe qashuq
Ad
[düzenle]kaşık
- kaşık
- bel