ilkel

Türkçe

ilkel (karşılaştırma daha ilkel, üstünlük en ilkel)

İlk durumunda kalmış olan, gelişmesinin başında bulunan; ilkelce, iptidai, primitif
- Tiyatro yönetimi ve sahne düzeni her bakımdan ilkel, çağın koşullarına uygun olarak bozuktu. - M. And
(sanat) Sanatta yalın bir nitelik gösteren, yapmacıksız olan; primitif.
Basit, karmaşık olmayan.
- "Gayet ilkel bir dokuma tezgâhında harıl harıl çalışan iki işçi gördüm." - Fikret Otyam
(mecaz) Eğitimsiz, kültürsüz, görgüsüz
(felsefe) Zaman bakımından en eski olan; iptidai, primitif.

ilkel (belirtme hâli ilkeli, çoğulu ilkeller)

(resim) Özellikle XIV-XV. yüzyıllarda İtalyan ressamlarına, Orta Çağ sonlarında Avrupa ressamlarına verilen ad.

çeviriler