yalın

Vikisözlük sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara

Türkçe[düzenle]

[düzenle]

yalın (belirtme hâli yalını, çoğulu yalınlar) yalın -nı

[1] (halk ağzı) alev

Deyimler[düzenle]

yalın ayak
yalın durum

Kaynakça[düzenle]

Türk lehçeleri[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Ön ad[düzenle]

[1] gösterişsiz, süssüz, sade
[2] çıplak, kınından çıkmış
Dışarıdan içeriye ellerinde yalın kasaturalarla polisler daldı. - E. E. Talu

Türk lehçeleri[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Gagavuzca[düzenle]

[düzenle]

[1] yalın

Köken[düzenle]

[1] Eski Türkçe jalang

Kaynakça[düzenle]

  • Etymological Dictionaries - Andras Rajki

Kumanca[düzenle]

Eylem[düzenle]

[1] yalvarmak
[2] rica etmek