İçeriğe atla

elçi

Vikisözlük sitesinden

b

Ayrıca bakınız: Elçi, elci

Türkçe

[düzenle]

Söyleniş

[düzenle]

Köken

[düzenle]

Osmanlı Türkçesi ایلچی (elçi) sözcüğünden devralındı.

elçi (belirtme hâli elçiyi, çoğulu elçiler)

  1. (diplomasi, meslekler) Bir devleti başka bir devlet katında temsil eden kimse; sefir
  2. Bir uzlaşma sağlamak veya iş bitirmek için birinin yanına gönderilen kimse.
  3. (din) peygamber
  4. (evlilik, halk ağzı) Kız istemeye gönderilen kimse; görücü, dünür.
    • Bıçakçı deden dikmiş kafayı: 'Yabana kız vermem!' demiş. Gitti yine elçiler. Üsteledik. Geldi elçiler.
      — Fahri ERDİNÇ, 2006, Acı Lokma, s. 107, Yordam Kitap
  5. (Isparta ağzı) (Niğde ağzı) İki kişi arasında söz getirip götüren, bunu iş ve huy edinen (kimse)

Çekimleme

[düzenle]

Deyimler

[düzenle]

elçiye zeval olmaz,

Türetilmiş kavramlar

[düzenle]

büyükelçi, ortaelçi

Çeviriler

[düzenle]

Kaynakça

[düzenle]

Azerice

[düzenle]

elçi

  1. dünürcü
  2. elçi
  3. görücü

Gagavuzca

[düzenle]

elçi

  1. elçi

Kaynakça

[düzenle]
  • Etymological Dictionaries - Andras Rajki