elçi
Görünüm
b
Türkçe
[düzenle]Söyleniş
[düzenle]Köken
[düzenle]Osmanlı Türkçesi ایلچی (elçi) sözcüğünden devralındı.
Ad
[düzenle]elçi (belirtme hâli elçiyi, çoğulu elçiler)
- (diplomasi, meslekler) Bir devleti başka bir devlet katında temsil eden kimse; sefir
- Bir uzlaşma sağlamak veya iş bitirmek için birinin yanına gönderilen kimse.
- (din) peygamber
- (evlilik, halk ağzı) Kız istemeye gönderilen kimse; görücü, dünür.
- Bıçakçı deden dikmiş kafayı: 'Yabana kız vermem!' demiş. Gitti yine elçiler. Üsteledik. Geldi elçiler.— Fahri ERDİNÇ, 2006, Acı Lokma, s. 107, Yordam Kitap
- (Isparta ağzı) (Niğde ağzı) İki kişi arasında söz getirip götüren, bunu iş ve huy edinen (kimse)
Çekimleme
[düzenle]Deyimler
[düzenle]Türetilmiş kavramlar
[düzenle]Çeviriler
[düzenle]Kaynakça
[düzenle]- Türk Dil Kurumuna göre "elçi" maddesi
Azerice
[düzenle]Ad
[düzenle]elçi
Gagavuzca
[düzenle]Ad
[düzenle]elçi
Kaynakça
[düzenle]- Etymological Dictionaries - Andras Rajki
Kategoriler:
- Türkçe 2 heceli sözcükler
- Türkçe IPA okunuşu olan sözcükler
- Osmanlı Türkçesi kökenli Türkçe sözcükler
- Osmanlı Türkçesinden devralınan Türkçe sözcükler
- Türkçe sözcükler
- Türkçe adlar
- Türkçede diplomasi
- Türkçede meslekler
- Türkçede din
- Türkçede evlilik
- Türkçe halk ağzı
- Türkçe kitaptan tanıklıklar
- Isparta ağzı
- Niğde ağzı
- Azerice sözcükler
- Azerice adlar
- Gagavuzca sözcükler
- Gagavuzca adlar