İçeriğe atla

dünürcü

Vikisözlük sitesinden

Türkçe

[düzenle]

Söyleniş

[düzenle]
  • Heceleme: dü‧nür‧cü

Köken

[düzenle]

dünür + -cü

dünürcü (belirtme hâli dünürcüyü, çoğulu dünürcüler)

  1. (evlilik) Kız istemeye giden kimse.
    • Annesi, komşu kadınlarla konuşuyordu: "Arapgillerin kızına dünürcü geliyormuş".
      — Ethem Baran, 2026, Kırkikindiler Bittiğinde, s. 15, İletişim Yayınları

Çekimleme

[düzenle]
kişi tekil çoğul
1. tekil (benim)
yalın dünürcüm dünürcülerim
belirtme dünürcümü dünürcülerimi
yönelme dünürcüme dünürcülerime
bulunma dünürcümde dünürcülerimde
ayrılma dünürcümden dünürcülerimden
tamlayan dünürcümün dünürcülerimin
2. tekil (senin)
yalın dünürcün dünürcülerin
belirtme dünürcünü dünürcülerini
yönelme dünürcüne dünürcülerine
bulunma dünürcünde dünürcülerinde
ayrılma dünürcünden dünürcülerinden
tamlayan dünürcünün dünürcülerinin
3. tekil (onun)
yalın dünürcüsü dünürcüleri
belirtme dünürcüsünü dünürcülerini
yönelme dünürcüsüne dünürcülerine
bulunma dünürcüsünde dünürcülerinde
ayrılma dünürcüsünden dünürcülerinden
tamlayan dünürcüsünün dünürcülerinin
1. çoğul (bizim)
yalın dünürcümüz dünürcülerimiz
belirtme dünürcümüzü dünürcülerimizi
yönelme dünürcümüze dünürcülerimize
bulunma dünürcümüzde dünürcülerimizde
ayrılma dünürcümüzden dünürcülerimizden
tamlayan dünürcümüzün dünürcülerimizin
2. çoğul (sizin)
yalın dünürcünüz dünürcüleriniz
belirtme dünürcünüzü dünürcülerinizi
yönelme dünürcünüze dünürcülerinize
bulunma dünürcünüzde dünürcülerinizde
ayrılma dünürcünüzden dünürcülerinizden
tamlayan dünürcünüzün dünürcülerinizin
3. çoğul (onların)
yalın dünürcüsü dünürcüleri
belirtme dünürcüsünü dünürcülerini
yönelme dünürcüsüne dünürcülerine
bulunma dünürcüsünde dünürcülerinde
ayrılma dünürcüsünden dünürcülerinden
tamlayan dünürcüsünün dünürcülerinin

Kaynakça

[düzenle]