bıyık

Vikisözlük sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara

Türkçe[düzenle]

[düzenle]

Durum Tekil Çoğul
Yalın bıyık bıyıklar
Belirtme (-i) bıyığı bıyıkları
Yönelme (-e) bıyığa bıyıklara
Bulunma (-de) bıyıkta bıyıklarda
Çıkma (-den) bıyıktan bıyıklardan
Tamlayan bıyığın bıyıkların

bıyık -ğı

  1. (anatomi) burunla üst dudak arasında ve üzerinde çıkan kıllar
    Bu sabah tıraş olurken bıyığını kesememişti. - Y. Atılgan
  2. (anatomi) balıklarda deri uzantısı
  3. (bitki anatomisi) asma vb. bitkilerde, sarılıp tutunmaya yarayan sürgün

Heceleme[düzenle]

bı·yık

Köken[düzenle]

[1] Eski Türkçe: bıdık
Yakutçada kullanılan bıdık, sözcüğün eski biçimi olmalıdır. Buna göre bıt- (>bıd- >bıy-) kökünden -ık ekiyle türetilmiştir (bıt-ık > bıd-ık > bıy-ık). Diğer lehçelerdeki burut, murut şekilleri, ayak kelimesinde olduğu gibi, -t-/-d-/-y-/-z-/-r- ses denklikleri ile açıklanabilir. Kelimenin -r-‘li varyantları, anlam ilgisi ve kelime başı b>m değişmesi, bu organ adının burun (>murun) kelimesiyle aynı kökten türetilmiş olabileceğini düşündürmektedir.

Deyimler[düzenle]

Kaynakça[düzenle]

Türk lehçeleri[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Gagavuzca[düzenle]

[düzenle]

  1. (anatomi) bıyık

Köken[düzenle]

Eski Türkçe: bıdık
  • Etymological Dictionaries - Andras Rajki