İçeriğe atla

bıyık

Vikisözlük sitesinden

Türkçe

[düzenle]

Köken

[düzenle]
  1. Eski Türkçe bıdık
Yakutçada kullanılan bıdık, sözcüğün eski biçimi olmalıdır. Buna göre bıt- (>bıd- >bıy-) kökünden -ık ekiyle türetilmiştir (bıt-ık > bıd-ık > bıy-ık). Diğer lehçelerdeki burut, murut şekilleri, ayak kelimesinde olduğu gibi, -t-/-d-/-y-/-z-/-r- ses denklikleri ile açıklanabilir. Kelimenin -r-‘li varyantları, anlam ilgisi ve kelime başı b>m değişmesi, bu organ adının burun (>murun) kelimesiyle aynı kökten türetilmiş olabileceğini düşündürmektedir.

Söyleniş

[düzenle]
  • Heceleme: bı‧yık

bıyık (belirtme hâli bıyığı, çoğulu bıyıklar)

Bıyık (1)
Bıyık (2)
Bıyık (3)
  1. (anatomi) Üst dudak üzerinde çıkan kıllar.
    • Bu sabah tıraş olurken bıyığını kesememişti. - Y. Atılgan
  2. (anatomi) Balıklarda deri uzantısı.
  3. (bitki anatomisi) Asma vb. bitkilerde sarılıp tutunmaya yarayan sürgün.

Deyimler

[düzenle]

aşağı tükürsen sakal yukarı tükürsen bıyık, bıyığı terlemek, bıyıkları terlemek, bıyığını balta kesmez olmak, bıyığını silmek, bıyık altından gülmek, bıyık bırakmak, bıyık burmak, bıyık bükmek, bıyıkları ele almak

Türetilmiş Kavramlar

[düzenle]

badem bıyık, beşbıyık, kaytan bıyık, pala bıyık, pis bıyık, pos bıyık, yastık bıyık, asma bıyığı, tavşanbıyığı

Çeviriler

[düzenle]

çeviriler

Kaynakça

[düzenle]

Ek okumalar

[düzenle]

Gagavuzca

[düzenle]

bıyık

  1. (anatomi) bıyık

Köken

[düzenle]

Eski Türkçe bıdık

  • Etymological Dictionaries - Andras Rajki