baş
Vikisözlük sitesinden
Konu başlıkları |
[değiştir]
[değiştir]
Ad
- [1] (anatomi, organ) İnsan ve hayvanlarda beyin, göz, kulak, burun, ağız vb. organları bulunduran vücudun üst kısmı
- [2] Bir topluluğu yöneten kimse
- [3] başlangıç
- [4] temel
|
|
||
| Durum | Tekil | Çoğul |
|---|---|---|
| Yalın | baş | başlar |
| Belirtme (-i) | başı | başları |
| Yönelme (-e) | başa | başlara |
| Bulunma (-de) | başda | başlarda |
| Çıkma (-den) | başdan | başlardan |
| Tamlayan | başın | başların |
- [1] kafa
- [1] başağaç, başağırlık, başağrısı, baş ağrısı, başakortçu, başaktör, başaktris, başaltı, baş altı, başantrenör, başasistan, baş aşağı, başbakan, baş başa, başbayan, başbayi, baş bodoslaması, baş belası, baş bezi, baş bıçağı, baş biti, başbuğ, başçavuş, başdanışman, başdekorcu, başdenetçi, başdenetmen, başdizgici, baş döndürücü, baş dönmesi, başdümenci, baş dümeni, başeczacı, başefendi, başeksper, başeser, başeski, başfiyat, başgardiyan, başgarson, başgedikli, başhakem, baş halatı, baş havlusu, başhekim, başhemşire, başhostes, başimam, başkafiye, başkahraman, başkaldırı, başkaldırmak, başkarakter, başkâtip, başkemancı, başkent, başkesit, başkeşiş, başkilise, başkişi, başkomutan, başkonakçı, başkonsolos, başköşe, başkumandan, başlahana, başmabeyinci, başmakale, başmal, başmekân, başmisafir, başmuallim, başmubassır, başmuharrir, başmurakıp, başmüdür, başmüezzin, başmüfettiş, başmühendis, başmürettip, başmüsevvit, başmüşavir, başmüzakereci, başnokta, başoda, başoyuncu, başöğretmen, başörtü, baş örtüsü, başpapaz, başparmak, başpehlivan, başpiskopos, başrahip, başrejisör, başrol, başsağlığı, başsavcı, başşehir, baştaban, baştabip, baş tacı, baştanımaz, başteknisyen, başucu, baş ucu, başuzman, başülke, baş üstü, başüstüne, başvekâlet, başvekil, başvezir, başvurdurmak, başvurmak, başvuru, başvurulmak, başyapıt, başyardımcı, başyargıcı, baş yastığı, başyaver, başyazar, başyazı, başyazman, başyemek, başyıldız, başyönetmen, başyukarı, başa baş, başı açık, başı bağlı, başıboş, başıbozuk, başı bütün, başı dertte, başı devletli, başı dimdik, başı dinç, başı dumanlı, başı havada, başı kabak, başı kalabalık, başı önünde, başı yerde, başı yukarıda, başı yumuşak, başına buyruk, baştan savma, akbaş, alabaş, altınbaş, baltabaş, büyükbaş, delibaş, demirbaş, elmabaş, erbaş, iribaş, kancabaş, karabaş, Kızılbaş, kocabaş, küçükbaş, sallabaş, sıkma baş, tokmakbaş, topbaş, üst baş, yaş baş, yeşilbaş, astsubay başçavuş, astsubay kıdemli başçavuş, adam başı, adımbaşı, asesbaşı, aşçıbaşı, atbaşı, aybaşı, ay başı, bacabaşı, barbaşı, bezirgânbaşı, binbaşı, borazancıbaşı, böcekbaşı, bölükbaşı, çarkçıbaşı, çeribaşı, çeşme başı, çeşnicibaşı, çıbanbaşı, dağbaşı, dağ başı, dakika başı, dört başı mamur, düğüncübaşı, elebaşı, eşekbaşı, gölbaşı, hafta başı, hahambaşı, hamalbaşı, hekimbaşı, ırgatbaşı, işbaşı, işin başı, kamçıbaşı, kayabaşı, kervanbaşı, kırkyılın başı, kocabaşı, koçbaşı, kolbaşı, koltukbaşı, köprübaşı, köşebaşı, kumbaşı, kuşbaşı, kuşçubaşı, kuyruklu yıldız başı, liste başı, madde başı, masa başı, mehterbaşı, meme başı, mimarbaşı, müneccimbaşı, obabaşı, ocakbaşı, odabaşı, omuz başı, onbaşı, oymakbaşı, ön yüzbaşı, ördekbaşı, pazarbaşı, pınar başı, saat başı, sarbanbaşı, satır başı, sekbanbaşı, semazenbaşı, sofra başı, söz başı, subaşı, tepebaşı, ustabaşı, yanı başı, yârenbaşı, yılanbaşı, yılbaşı, yiğitbaşı, yüzbaşı, canla başla, bir başına, kendi başına, kız başına, kişi başına, parça başına, silah başına, tek başına, yalnız başına, aklı başında, işbaşında eğitim, masa başında
- Ağaran baş, ağlayan göz gizlenmez
- Ağrısız baş mezarda gerek , ,
- Ayaklar baş, başlar ayak oldu
- Baş ağır gerek, kulak sağır
- Baş başa bağlı, baş da şeriata
- Baş dille tartılır
- Baş kes, yaş kesme
- [1] Baş ağır gerek, kulak sağır
- Baş dille tartılır
- Baş kes, yaş kesme
- Baş nereye giderse, ayak da oraya gider
- Baş ol da eşek başı ol
- Baş sağ olursa börk çok bulunur
- Baş sallamakla kavuk eskimez
- Baş yarılır börk içinde, kol kırılır kürk içinde
- Baş yastığı baş derdini bilmez
- Başa gelen çekilir
- Başa gelmeyince bilinmez
- Başak büyüdükçe boynunu eğer
- Başım acemi berbere teslim eden, cebinden pamuğunu eksik etmez
- Baş başa bağlı, baş da şeriata
- Başın başı, başın da başı vardır
- Başın sağlığı, dünya varlığı
- Başına gelen başmakçıdır
- Başını sallamayan kavak olmaz
- baş başa vermek
- bir yastığa baş koymak
- gafil baş düşmana eş
- iki el bir baş için
- saç saça baş başa
- saç saça, baş başa dövüşmek
- [1] baş başa vermek
- Etymological Dictionaries - Andras Rajki
- Türk Dil Kurumu: "baş"
|
[değiştir]
[değiştir]
Ad
- [1] Baş
- [2] Yara
[değiştir]
[değiştir]
Ad
- [1] (organ) baş
[değiştir]
[değiştir]
Ad
- [1] baş
- [1] (Eski Türkçe) baş
[değiştir]
[değiştir]
Ad
- [1] başı aylanmaq : başı dönmek.
[değiştir]
[değiştir]
Ad
- [1] baş
[değiştir]
[değiştir]
Ad
- [1] Baş, kafa
- [2] Doruk, dağ başı.
Kategoriler:
- Haftanın sözcüğü
- Türkçe sözcükler
- Ad (Türkçe)
- Ad
- Anlamı olan maddeler
- Anatomi
- Anatomi (Türkçe)
- Organ
- Organ (Türkçe)
- Eş anlamı olan maddeler
- Atasözüne bağlantısı olan maddeler
- Deyime bağlantısı olan maddeler
- Kaynak Verilmiş Maddeler
- Türk dillerine bağlantısı olan maddeler
- Diğer Dillere Çevrilmiş Maddeler
- Eski Türkçe sözcükler
- Ad (Eski Türkçe)
- Azerice sözcükler
- Ad (Azerice)
- Organ (Azerice)
- Gagavuzca sözcükler
- Ad (Gagavuzca)
- Kökeni olan maddeler
- Eski Türkçe kökenli sözcükler
- Eski Türkçe kökenli sözcükler (Gagavuzca)
- Kırım Tatarca sözcükler
- Ad (Kırım Tatarca)
- Örneği olan maddeler
- Tatarca sözcükler
- Ad (Tatarca)
- Türkmence sözcükler
- Ad (Türkmence)