başlangıç

Türkçe

Anlamlar

[1] Bir işin, dönemin, hayat v.b.'nın ilk bölümü.

[2] Ön söz veya giriş

Heceleme

baş·lan·gıç, çoğulu baş·lan·gıç·lar

Eş anlamlılar

[1] iptida

[2] giriş, mukaddime

Çeviriler

     

{{fullurl:Şablon:{{{3}}}|action=edit}}

Almanca: [1] Anfang (de) eril, Beginn (de) eril; [2] Einleitung (de) dişil Fince: [1] alku (fi) İngilizce: [1] beginning (en), outset (en); [2] introduction (en) İsveççe: [1] början (sv) ortak, begynnelse (sv) ortak İzlandaca: [1] byrjun (is) Macarca: [1] [[#Macarca|]] (hu) Kürtçe: [1] [[#Kürtçe|]] (ku)

Türk Dilleri

     

{{fullurl:Şablon:{{{3}}}|action=edit}}

Azerice: başlanğıc (az) Tatarca: başlanğıç (tt) Türkmence: başlanğyç (tk)

Köken

[1] (Türkçe) bir konuya yada başka birşeye başlamak

Kaynaklar

• Türk Dil Kurumu: "başlangıç"