yayan

Türkçe

Ön ad

yayan (karşılaştırma daha yayan, üstünlük en yayan)

(ön ad): Bu cadde, yayan nsanlarla dolu.(1)

(belirteç): İnsanlar, İstiklal Caddesi'ni yayan geçmek zorundalar.

1. yürüyerek giden
   • 'Genç atlı ve yayan ihtiyar uzaktan uzağa seslendiler. - Y. K. Beyatlı
2. (mecaz) Bilgisiz olan.
   • Arkadaş bu konuda pek yayanmış.

Belirteç

yayan

1. Yürüyerek, yaya olarak; tabanvay, yaya
   • Ben oraya kadar yayan gidemem, gurbetten memlekete yayan dönülmezdi. - Ö. Seyfettin

Çeviriler

ön ad

• Azerice: piyada (az)
• Kırım Tatarca: cayav (crh)

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "yayan" maddesi

Gagavuzca

Köken

Eski Türkçe jada

Ad

yayan

1. yaya

Kaynakça

• Etymological Dictionaries - Andras Rajki