piyade

Türkçe

Köken

1. Farsça piyāde (fr)

Ad

piyade (belirtme hâli piyadeyi, çoğulu piyadeler)

Piyade asker (1)

1. (askeriye) yaya olarak savaşan askerlerin oluşturduğu sınıf.
   • Piyadeler savaşta genellikle en önde giderler.
2. (askeriye) askerlik Bu sınıftan olan asker
   • Sınıfımda piyade birincisi olarak çıktım. - Ömer Seyfettin
3. (satranç) piyon
4. (eskimiş) yaya

Köken 2

1. İtalyanca piata (fr)

Ad

piyade (belirtme hâli piyadeyi, çoğulu piyadeler)

1. (deniz taşıtları) bir çift kürekle yönetilen bir tür hafif kayık
   • . Her biri yirmi, otuz altınla giydirilen genç ve erkek güzeli kayıkçıların çektiği masal kuşu biçimli zarif piyadeler (Ahmet H. Tanpınar).

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "piyade" maddesi
• Kubbealtı Lugatı: "piyade"