tohum

Türkçe

Köken

Farsça tōhm

Ad

tohum (belirtme hâli tohumu, çoğulu tohumlar)

[1] Tohum

Tohumlar

1. (bitki anatomisi) [itkilerde döllenme sonunda yumurtacıktan oluşan ve yeni bir bitki oluşmasını sağlayan tane; ekecek.

   Bir bez parçasına sardığı boru çiçeği tohumlarını toprağa serpti.” - İ. O. Anar

2. (mecaz) Soy sop, döl, nesil, sülale.
   • Tohumu kurudu.
3. (mecaz) Ortaya bir sonuç çıkaran, bir sonucun oluşmasına sebep olan şey.
   • Adını ilk söylediğimde, etrafta bulunanlar tedirgin bir şekilde birbirlerine bakmış ve benden bir şey gizliyor gibi davranmışlardı. Bunu kuruntu diye adlandırmaya hazırdım fakat, "Atilla Bey burada değil," dediklerinde ismini fısıldamaları ilk tohumunu atmış ve beni nihayet bu duruma getirmişti.

     — Naime ERKOVAN, 2014, Asılsız Hikâyeler, s. 17, Şule Yayınları
4. (cinsellik) spermatozoit

Çeviriler

çeviriler

• Almanca: Karyopse (de) d, Same (de) e
• Arnavutça: farë (sq)
• Azerice: toxum (az)
• Baskça: hazi (eu)
• Bulgarca: семе (bg) n (seme)
• Çekçe: semeno (cs)
• Eski Türkçe: ekindi tarıg‎ (otk) (ekindi tarıg)
• Estonca: iva (et), seeme (et)
• Fince: jyvä (fi), siemen (fi)
• Fransızca: graine (fr), semence (fr) d
• Galce: had (cy), hedyn (cy)
• Gürcüce: მარცვალი (ka) (marcvali)
• İngilizce: caryopsis (en), seed (en)
• İspanyolca: semilla (es)
• İsveççe: frö (sv), anlag (sv)
• İzlandaca: fræ (is)
• Karaçay Balkarca: urluk (krc)
• Katalanca: llavor (ca)
• Kumanca: urluk
• Latince: semen (la)
• Macarca: mag (hu)
• Norveççe: frø (mr) (frø)
• Rumence: sămânţă (ro) d
• Rusça: семя (ru) n (semya)
• Türkmence: tohum (tk)
• Yunanca: σπόρος (el) (spóros)

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "tohum" maddesi

Türkmence

Ad

tohum

1. (bitki anatomisi) tohum

Kaynakça

• Atacanov, Ata (1922). Türkmendolu Yir Sözlüğü.