yokuş

Türkçe

Söyleniş

• Heceleme: yo‧kuş

Ad

İstanbul'da bir yokuş

yokuş (belirtme hâli yokuşu, çoğulu yokuşlar)

1. (yollar) aşağıdan yukarıya gittikçe yükselen eğimli yer, iniş karşıtı.

Çekimleme

yokuş adının çekimi

	tekil	çoğul
yalın	yokuş	yokuşlar
belirtme	yokuşu	yokuşları
yönelme	yokuşa	yokuşlara
bulunma	yokuşta	yokuşlarda
ayrılma	yokuştan	yokuşlardan
tamlayan	yokuşun	yokuşların

iyelik ekleriyle

1. tekil (benim)	tekil	çoğul
yalın	yokuşum	yokuşlarım
belirtme	yokuşumu	yokuşlarımı
yönelme	yokuşuma	yokuşlarıma
bulunma	yokuşumda	yokuşlarımda
ayrılma	yokuşumdan	yokuşlarımdan
tamlayan	yokuşumun	yokuşlarımın
2. tekil (senin)	tekil	çoğul
yalın	yokuşun	yokuşların
belirtme	yokuşunu	yokuşlarını
yönelme	yokuşuna	yokuşlarına
bulunma	yokuşunda	yokuşlarında
ayrılma	yokuşundan	yokuşlarından
tamlayan	yokuşunun	yokuşlarının
3. tekil (onun)	tekil	çoğul
yalın	yokuşu	yokuşları
belirtme	yokuşunu	yokuşlarını
yönelme	yokuşuna	yokuşlarına
bulunma	yokuşunda	yokuşlarında
ayrılma	yokuşundan	yokuşlarından
tamlayan	yokuşunun	yokuşlarının
1. çoğul (bizim)	tekil	çoğul
yalın	yokuşumuz	yokuşlarımız
belirtme	yokuşumuzu	yokuşlarımızı
yönelme	yokuşumuza	yokuşlarımıza
bulunma	yokuşumuzda	yokuşlarımızda
ayrılma	yokuşumuzdan	yokuşlarımızdan
tamlayan	yokuşumuzun	yokuşlarımızın
2. çoğul (sizin)	tekil	çoğul
yalın	yokuşunuz	yokuşlarınız
belirtme	yokuşunuzu	yokuşlarınızı
yönelme	yokuşunuza	yokuşlarınıza
bulunma	yokuşunuzda	yokuşlarınızda
ayrılma	yokuşunuzdan	yokuşlarınızdan
tamlayan	yokuşunuzun	yokuşlarınızın
3. çoğul (onların)	tekil	çoğul
yalın	yokuşu	yokuşları
belirtme	yokuşunu	yokuşlarını
yönelme	yokuşuna	yokuşlarına
bulunma	yokuşunda	yokuşlarında
ayrılma	yokuşundan	yokuşlarından
tamlayan	yokuşunun	yokuşlarının

Çeviriler

aşağıdan yuakrı gittikçe yükselen eğimli yer

• Fince: ylämäki (fi)
• Fransızca: pente (fr) d, côte (fr) d, pente (fr) d
• İspanyolca: cuesta (es) d
• Osmanlı Türkçesi: عقبه‎ (ota)
• Tatarca: ür (tt)