huzur

From Vikisözlük
Jump to navigation Jump to search

Türkçe[edit]

Köken[edit]

Arapça حُضُور (ar) (ḥuḍūr)

[edit]

huzur (belirtme hâli huzuru, çoğulu huzurlar)

  1. (ruh bilimi) dirlik, baş dinçliği, gönül rahatlığı, rahatlık, erinç
    Fakat böyle bir zevk ve huzurun devam ve bekası olamaz. - N. F. Kısakürek
  2. ön, yan, kat, makam, yamaç
    Ertesi sabah tutukluyu huzuruna çağırtıp ona düşüncesini söylediğinde hiç beklemediği bir karşılık aldı. - İ. O. Anar
  3. (artık kullanılmayan sözcükler) bir yerde bulunma
    Bu sorunun konuşulması için sizin huzurunuz şarttır.
  4. (artık kullanılmayan sözcükler) padişah katı
    Huzura çıkmak.

Kaynakça[edit]

  • Türk Dil Kurumu: "huzur"

Çeviriler[edit]

Osmanlı Türkçesi[edit]

Nuvola apps kate.png
Düzenleme yapıldıktan sonra bu not silinmelidir.

[edit]

  1. hazır olma, mevcut bulunma
  2. hürmet edilmesi lazım gelen kimsenin yanında olma
  3. (din) İbadetden sonra meydana gelen rahatlık, gönül ferahlığı