huzur

Türkçe

Köken

Arapça حُضُور‎ (ar) (ḥuḍūr)

Ad

huzur (belirtme hâli huzuru, çoğulu huzurlar)

1. (ruh bilimi) Dirlik, baş dinçliği, gönül rahatlığı.
2. (ruh bilimi) rahat
   • Fakat böyle bir zevk ve huzurun devam ve bekası olamaz. - N. F. Kısakürek
3. makam
   • Ertesi sabah tutukluyu huzuruna çağırtıp ona düşüncesini söylediğinde hiç beklemediği bir karşılık aldı. - İ. O. Anar
4. Önemli bir kişinin var olduğu, bulunduğu yer, o kişinin önü; kat.
   • Huzura çıkmak.
5. (eskimiş, din) Bir yerde bulunma, dergâh.
   • Bu sorunun konuşulması için sizin huzurunuz şarttır.

Deyimler

huzur bulmak, huzurunu kaçırmak, huzur vermek

Türetilmiş Kavramlar

huzurevi, huzur hakkı, hakkıhuzur

Çeviriler

çeviriler

• Arapça: حُضُور‎ (ar) (ḥuḍūr)
• Arnavutça: qetësia (sq)
• Azerice: dinçlik (az), rahatlıq (az)
• Farsça: حضور‎ (fa)
• Fince: läsnäolo (fi)
• Fransızca: présence (fr) d
• İngilizce: presence (en), tranquillity (en)
• İtalyanca: presenza (it) d
• Karaçay Balkarca: kat (krc), tınım (krc)
• Kırgızca: beypildik (ky), jırgaldık (ky), tınçtık (ky)
• Özbekçe: huzur (uz)
• Rusça: спокойствие (ru) (spokoystviye)
• Tatarca: xozur (tt)

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "huzur" maddesi

Osmanlı Türkçesi

Bu sözcüğün, biçim ve içerik olarak Vikisözlük standartlarına ulaşması için elden geçirilmesi gerekmektedir.

Madde düzenleme ve Vikisözlük standartları ile ilgili bilgi
Bu sözcükte ayrıca şu sorunlar da bulunmaktadır:

• Bu söz(cük), ait olduğu dilin kullandığı Osmanlı Türkçesi alfabesinde yazılmamıştır.

Düzenleme yapıldıktan sonra bu not silinmelidir.

Ad

1. hazır olma, mevcut bulunma
2. hürmet edilmesi lazım gelen kimsenin yanında olma
3. (din) İbadetden sonra meydana gelen rahatlık, gönül ferahlığı