İçeriğe atla

küfür

Vikisözlük sitesinden

Türkçe

[düzenle]

Köken

[düzenle]

Osmanlı Türkçesi كفر, Arapça كُفْرْ (küfr).

Söyleniş

[düzenle]

küfür (belirtme hâli küfrü, çoğulu küfürler)

  1. Sövmek için söylenen söz; kalay, sövgü.
    • "Bir yosma geçiyor kaldırımdan / Küfürler, şarkılar, türküler, laf atmalar" - Orhan Veli Kanık
  2. (din) Tanrı'nın varlığı ve birliği gibi dinin temellerinden sayılan inançları inkâr etme.

Çekimleme

[düzenle]

Deyimler

[düzenle]

küfrü basmak, küfür savurmak, küfür yemek

Sözcük birliktelikleri

[düzenle]

küfretmek, kandilli küfür, kantarlı küfür, sinkaflı küfür, sunturlu küfür

Çeviriler

[düzenle]

Kaynakça

[düzenle]