sövgü

Türkçe

Köken

söv- + -gü

Söyleniş

• Heceleme: söv‧gü

Ad

sövgü (belirtme hâli sövgüyü, çoğulu sövgüler)

1. Sövmek için söylenen söz, küfür

    Başyapıtları arasında sayılan 'Budala', yaşadığı döneme, çevresindekilere, toplumun aydınlar katına sövgüsünden başka nedir ki? — Selim İleri

Çekimleme

sövgü adının çekimi

	tekil	çoğul
yalın	sövgü	sövgüler
belirtme	sövgüyü	sövgüleri
yönelme	sövgüye	sövgülere
bulunma	sövgüde	sövgülerde
ayrılma	sövgüden	sövgülerden
tamlayan	sövgünün	sövgülerin

iyelik ekleriyle

1. tekil (benim)	tekil	çoğul
yalın	sövgüm	sövgülerim
belirtme	sövgümü	sövgülerimi
yönelme	sövgüme	sövgülerime
bulunma	sövgümde	sövgülerimde
ayrılma	sövgümden	sövgülerimden
tamlayan	sövgümün	sövgülerimin
2. tekil (senin)	tekil	çoğul
yalın	sövgün	sövgülerin
belirtme	sövgünü	sövgülerini
yönelme	sövgüne	sövgülerine
bulunma	sövgünde	sövgülerinde
ayrılma	sövgünden	sövgülerinden
tamlayan	sövgünün	sövgülerinin
3. tekil (onun)	tekil	çoğul
yalın	sövgüsü	sövgüleri
belirtme	sövgüsünü	sövgülerini
yönelme	sövgüsüne	sövgülerine
bulunma	sövgüsünde	sövgülerinde
ayrılma	sövgüsünden	sövgülerinden
tamlayan	sövgüsünün	sövgülerinin
1. çoğul (bizim)	tekil	çoğul
yalın	sövgümüz	sövgülerimiz
belirtme	sövgümüzü	sövgülerimizi
yönelme	sövgümüze	sövgülerimize
bulunma	sövgümüzde	sövgülerimizde
ayrılma	sövgümüzden	sövgülerimizden
tamlayan	sövgümüzün	sövgülerimizin
2. çoğul (sizin)	tekil	çoğul
yalın	sövgünüz	sövgüleriniz
belirtme	sövgünüzü	sövgülerinizi
yönelme	sövgünüze	sövgülerinize
bulunma	sövgünüzde	sövgülerinizde
ayrılma	sövgünüzden	sövgülerinizden
tamlayan	sövgünüzün	sövgülerinizin
3. çoğul (onların)	tekil	çoğul
yalın	sövgüsü sövgüleri	sövgüleri
belirtme	sövgüsünü sövgülerini	sövgülerini
yönelme	sövgüsüne sövgülerine	sövgülerine
bulunma	sövgüsünde sövgülerinde	sövgülerinde
ayrılma	sövgüsünden sövgülerinden	sövgülerinden
tamlayan	sövgüsünün sövgülerinin	sövgülerinin

İlgili sözcükler

• bakınız: sövmek

Çeviriler

küfür — bakınız küfür

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "sövgü" maddesi