izin

Vikisözlük sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara

Türkçe[düzenle]

Ad (çekim)[düzenle]

[1] iz kelimesinin tamlayanı — 2. tekil şahıs sahiplik şekli

Heceleme[düzenle]

Heceleme: i·zin

Köken[düzenle]

Türkçe: iz + -in

[düzenle]

Durum Tekil Çoğul
Yalın izin izinler
Belirtme (-i) izni izinleri
Yönelme (-e) izne izinlere
Bulunma (-de) izinde izinlerde
Çıkma (-den) izinden izinlerden
Tamlayan iznin izinlerin

izin -zni

[1] bir şey yapmak için alınan veya verilen hürriyet, müsaade, ruhsat, icazet, mezuniyet
[2] bir kimseye çalıştığı yerce verilen tatil

Heceleme[düzenle]

Heceleme: i·zin

Çeviriler[düzenle]

Türk lehçeleri[düzenle]

Örnekler[düzenle]

[1] Ben dahî başka bir diyara gitmek için izin talep ederim. - A. Kabaklı
[2] Senelik iznini kullanıyor.

Köken[düzenle]

Arapça: إِذْنٌ (ʔiθn(un))‎

Kaynakça[düzenle]

  • Türk Dil Kurumu: "izin"
  • Vikipedi maddesi izin

Azerice[düzenle]

[düzenle]

[1] izin

Köken[düzenle]

Arapça: إِذْنٌ (ʔiθn(un))‎

Gagavuzca[düzenle]

[düzenle]

[1] izin

Köken[düzenle]

Arapça: إِذْنٌ (ʔiθn(un))‎

Kaynakça[düzenle]

  • Etymological Dictionaries - Andras Rajki