hukuk

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Türkçe[düzenle]

Söyleniş[düzenle]

IPA(anahtar): /huˈkuk/
Heceleme: hu‧kuk

Köken[düzenle]

Osmanlı Türkçesi حقوق‎, Arapça حُقُوق(ḥuḳūḳ, hukuk).

[düzenle]

hukuk (belirtme hâli hukuku, çoğulu hukuklar) -ku

  1. ahbaplık, dostluk
    Hukukumuz doktor hasta ilişkisinden daha önemlisi kişiseldir, eski dostuz. — A. Boysan
  2. haklar
    Hukukumdan vazgeçmem.
  3. kanunların ceza ile ilgili olmayıp alacak verecek v.s. davaları ilgilendiren bölümü.
  4. (bilim) toplumu düzenleyen ve devletin yaptırım gücünü belirleyen yasaların bütünü, ve bu kanunları konu alan bilim
    Hukuk daima âdetlerin peşinden gider, önüne geçmez. — P. Safa
    Kaldı ki böyle bir hareket, milletlerarası hukuka taban tabana zıttı. — Y. K. Karaosmanoğlu

Açıklamalar[düzenle]

Bu kelimede sesli ile başlayan bir ek aldığında sert sessiz yumuşaması meydana gelmez. Örneğin, "un" eki geldiğinde "hukukun" olarak yazılır.

Eş anlamlılar[düzenle]

Üst kavramlar[düzenle]

Alt kavramlar[düzenle]

Kelime birliktelikleri[düzenle]

Türetilmiş kavramlar[düzenle]

Benzer kelimeler[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Kaynakça[düzenle]

  • Türk Dil Kurumu: "hukuk"

Ek okumalar[düzenle]