sim

Ayrıca bakınız: SIM

Türkçe

Köken

Osmanlı Türkçesi سيم‎ sözcüğünden, o da Arapça سِيمْ‎ (sīm)

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /ˈsim/
• Heceleme: sim

Ad

sim (belirtme hâli simi, çoğulu simler)

1. el, kol, yüzle yapılan davranış, işaret

    Simle konuştum. — [[w:tr:[Derleme Sözlüğü, c: 10] - Adana|[Derleme Sözlüğü, c: 10] - Adana]]

2. gümüş

    Çekyatlar neredeyse hiç kullanılmamış, bej renkte, kenarları siyah ve simle süslenmiş.

3. Genellikle işlemelerde kullanılan, gümüş görünüşünde ve parlaklığında olan iplik v.s.

Çekimleme

sim adının çekimi

	tekil	çoğul
yalın	sim	simler
belirtme	simi	simleri
yönelme	sime	simlere
bulunma	simde	simlerde
ayrılma	simden	simlerden
tamlayan	simin	simlerin

iyelik ekleriyle

1. tekil (benim)	tekil	çoğul
yalın	simim	simlerim
belirtme	simimi	simlerimi
yönelme	simime	simlerime
bulunma	simimde	simlerimde
ayrılma	simimden	simlerimden
tamlayan	simimin	simlerimin
2. tekil (senin)	tekil	çoğul
yalın	simin	simlerin
belirtme	simini	simlerini
yönelme	simine	simlerine
bulunma	siminde	simlerinde
ayrılma	siminden	simlerinden
tamlayan	siminin	simlerinin
3.tekil (onun)	tekil	çoğul
yalın	simi	simleri
belirtme	simini	simlerini
yönelme	simine	simlerine
bulunma	siminde	simlerinde
ayrılma	siminden	simlerinden
tamlayan	siminin	simlerinin
1. çoğul (bizim)	tekil	çoğul
yalın	simimiz	simlerimiz
belirtme	simimizi	simlerimizi
yönelme	simimize	simlerimize
bulunma	simimizde	simlerimizde
ayrılma	simimizden	simlerimizden
tamlayan	simimizin	simlerimizin
2. çoğul (sizin)	tekil	çoğul
yalın	siminiz	simleriniz
belirtme	siminizi	simlerinizi
yönelme	siminize	simlerinize
bulunma	siminizde	simlerinizde
ayrılma	siminizden	simlerinizden
tamlayan	siminizin	simlerinizin
3. çoğul (onların)	tekil	çoğul
yalın	simi simleri	simleri
belirtme	simini simlerini	simlerini
yönelme	simine simlerine	simlerine
bulunma	siminde simlerinde	simlerinde
ayrılma	siminden simlerinden	simlerinden
tamlayan	siminin simlerinin	simlerinin

Üst kavramlar

• (gümüş): yarı soy metal

Türetilmiş kavramlar

• simce, simci, simcik, simken, simle, simli, simse, simsiz

Çeviriler

gümüş

• Arapça: سِيم‎ (ar) e (sīm)
• Türkçe:

  Osmanlı Türkçesi: سيم‎ (ota)

Ön ad

sim (karşılaştırma daha sim, üstünlük en sim)

1. gümüş rengi

    Koltuğun koyu renkli kenarları simli.

Çeviriler

gümüş

• Türkçe:

  Osmanlı Türkçesi: سيم‎ (ota)

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "sim" maddesi

Ek okumalar

• Vikipedi'de sim

Portekizce

Edat

sim

1. evet

Kaynakça

• KÚNOS, Dr. Ignaz (1902). Şeyh Süleyman Efendi, Çağatayca-Osmanlıca Sözlük. Budapeşte: Section Orientale de la Société Ethnographique Hongroise.

Zazaca

Ad

sim e

1. (kimya, elementler, metaller, geçiş metalleri) gümüş