muhkem

Türkçe

Köken

Osmanlı Türkçesi محكم‎, Arapça ْمُحْكَم‎ (muḥkem).

Ön ad

muhkem (karşılaştırma daha muhkem, üstünlük en muhkem)

1. sağlam, sağlamlaştırılmış.
2. (İslam) Kur'an-ı Kerim'de manası açık olan ayet.

   zıt anlamlısı: müteşabih

Çeviriler

çeviriler

• Eski Türkçe: bek‎ (otk) (bek)

Ayrıca bakınız

• İslâm Ansiklopedisi'nde muhkem