İçeriğe atla

ümit

Vikisözlük sitesinden
Ayrıca bakınız: Ümit

Türkçe

[düzenle]

Köken

[düzenle]

Osmanlı Türkçesi امید, o da Farsça امید kelimesinden gelmektedir.

Söyleniş

[düzenle]

ümit (belirtme hâli ümiti, çoğulu ümitler)

  1. ümit etmekten doğan emniyet hissi
     Büyük bir ümit, sevinç ve heyecan içinde şu mektubu yazdım. A. Gündüz
  2. bu hissi veren şahıs veya şey
     Kızı onun tek ümidiydi.
  3. olması beklenilen veya olacağı düşünülen şey

Çekimleme

[düzenle]

Eş anlamlılar

[düzenle]

Zıt anlamlılar

[düzenle]

Deyimler

[düzenle]

Kelime birliktelikleri

[düzenle]

Türetilmiş kavramlar

[düzenle]

Çeviriler

[düzenle]

Kaynakça

[düzenle]