yeis

Türkçe

Köken

Osmanlı Türkçesi یأس‎, o da Arapça يَأِس‎ (yeʾis) kelimesinden gelmektedir.

Söyleniş

• Heceleme: ye‧is

Ad

yeis (belirtme hâli yeisi, çoğulu yeisler)

1. ümitsizlikten doğan karamsarlık

Karşıt kavramlar

• ümit

Türetilmiş kavramlar

• meyus, yeisçe, yeisçi, yeisçik, yeisken, yeisle, yeisli, yeisse, yeissiz

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "yeis" maddesi