emniyet

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Türkçe[düzenle]

Köken[düzenle]

Osmanlı Türkçesi امنیت(emniyyet) sözcüğünden devralındı, Arapça أَمْنِيَّة(ʾemniyye) sözcüğünden.

[düzenle]

emniyet (belirtme hâli emniyeti, çoğulu emniyetler)

  1. (toplum, ruh bilimi) güvenlik
    Kendi vatandaşlarının ırz, mal, can emniyeti hakkında teminat istiyorlar. - E. E. Talu
  2. güven, inanma, itimat
    Paris'teki hemşehriler bana büyük bir sevgi ve emniyetle kucaklarını açmışlardı. - R. N. Güntekin
  3. Polis işleri.
  4. Güvenlik işlerinin yürütüldüğü yer.
    Emniyet müdürlüğü.
  5. Bir araçta güven sağlayıcı parça.

Kaynakça[düzenle]

Türk lehçeleri[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Kürtçe[düzenle]

Köken[düzenle]

Lütfen bir dil kodu girin.

[düzenle]

emniyet

  1. (toplum, ruh bilimi) güvenlik, emniyet, asayiş