çürük

Türkçe

Köken

Osmanlı Türkçesi چوروك‎ sözcüğünden devralındı.

Ön ad

çürük (karşılaştırma daha çürük, üstünlük en çürük)

(ön ad): Çürük diş (1)

(ön ad): Çürük bir tuvalet binası (2)

1. Çürümüş olan
   • Yabancı, kirli, çürük dişlerini göstererek gülümsüyordu. - Ö. Seyfettin
2. Sağlam ve dayanıklı olmayan
   • Çürükleri barındırmaz yaylaların yaylası. - H. Taner
3. (mecaz)(hastalık) İş göremez, hastalıklı olan.
4. (mecaz) sağlam bir temele veya kanıtlara dayanmayan:
   • Çürük dava. Çürük iddia.
5. (mecaz) sakat

Ad

çürük (belirtme hâli çürüğü, çoğulu çürükler)

(ad): Kadının boynu çürük dolu

1. (patoloji)Vurma veya sıkıştırma yüzünden vücutta oluşan mor leke
   • Hemen her gece sille tokat adamakıllı dayak yiyor, her yanı çürük içinde. - A. İlhan
2. (askeriye, kaba konuşma, erkek) Zorunlu askerliğe alınmak için gerekli sağlık şartlarını taşımayan kişi
   • 2009

Atasözleri

• an beni bir kozla, o da çürük çıksın
• çürük tahta çivi tutmaz
• on ceviz alsan ikisi çürük çıkar

Deyimler

çürük tahtaya basmak

Çeviriler

ad

• Azerice: çürük (az)
• Fince: mustelma (fi), sinelmä (fi)
• Karaçay Balkarca: çirik (krc)
• Tatarca: çerek (tt)
• Türkmence: çüýrük (tk)

Çeviriler

ön ad

• Fince: mätä (fi), laho (fi)
• Gagavuzca: çürük (gag)
• İngilizce: addled (en), rotten (en)
• Kırgızca: чирик (ky) (çirik)
• Rusça: гнилой (ru) (gniloy)

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "çürük" maddesi

Azerice

Ad

çürük

1. çürük

Gagavuzca

Köken

Eski Türkçe chüri

Ön ad

çürük

1. çürük

Kaynakça

• Etymological Dictionaries - Andras Rajki