çürümek

Türkçe

çürümek (üçüncü tekil şahıs geniş zaman çekimi çürür)

Genellikle mikroorganizmaların etkisiyle, kimyasal değişikliğe uğrayarak bozulup dağılmak; ufunet
- Sen toprakta çürürsün canım kardeşim. Ben ayakta. - B. R. Eyuboğlu
Sağlamlığını, dayanıklılığını yitirmek:
- 'Onun gelişine kadar da kağşamış, çürümüş, küflenmiş yapı ayakta kalamazdı. - T. Buğra
(tıp) Vurulma veya sıkışma yüzünden vücutta lekeler oluşması.
(mecaz) Yıpranmak, çökmek:
- Hepsinin başında iş olmazsa ahlakça çürür insan. - K. Korcan
(mecaz) Bir düşüncenin temelsiz ve kanıtsız kalması.

çeviriler