yabani

Türkçe

Heceleme

• Heceleme: ya‧ba‧ni

Ön ad

yabani

1. Doğada yaşayan, evcil olmayan hayvan evcil karşıtı; yabanıl, vahşi.
2. Doğada kendiliğinden yetişen bitki.
3. tor
4. Görgüsü olmayan, kaba ve hoyrat kimse; yamyam.
   • Gerçi sorsanız biraz yabani olduklarını da inkâr etmezdi ama varsın kusurları bu olsundu.

     — 2021, Elif Nur AYBAŞ, Çocukluk Ormanına Altı Olta, Varlık Yayınları, s. 36

Çeviriler

çeviriler

• Felemenkçe: wild (nl)
• Fince: villi (fi)
• İbranice: בר‎ (he) (bar)
• İngilizce: wild (en)
• Kürtçe: kûvî (ku), yabanî (ku)
• Özbekçe: yovvoyi (uz)
• Rusça: дикий (ru) (dikiy)

Kaynakça

• TDK Türkçe Sözlük'te: "yabani".
  TDK Özel Sözlük'te: yabani"