tutak

Türkçe

Köken

tutmak + -ak

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /tuˈtak/
• Heceleme: tu‧tak

Ad

tutak (belirtme hâli tutağı, çoğulu tutaklar)

Bir araba tutağı. (1)

Bir tür tutak. (2)

Kılıç tutağı. (3)

Kerpetenin kırmızı bir tutağı. var. (4)

1. Bir şeyin tutulacak yeri.
2. (mutfak eşyaları) tutacak
3. (silahlar) kabza
4. (aletler) Maşa, kerpeten vb. araçların tutmaya yarayan kanatlarından her biri.
5. rehine

Çekimleme

tutak adının çekimi

hâl	tekil	çoğul
yalın	tutak	tutaklar
belirtme	tutağı	tutakları
yönelme	tutağa	tutaklara
bulunma	tutakta	tutaklarda
ayrılma	tutaktan	tutaklardan
tamlayan	tutağın	tutakların

iyelik ekleriyle

kişi	tekil	çoğul
1. tekil (benim)
yalın	tutağım	tutaklarım
belirtme	tutağımı	tutaklarımı
yönelme	tutağıma	tutaklarıma
bulunma	tutağımda	tutaklarımda
ayrılma	tutağımdan	tutaklarımdan
tamlayan	tutağımın	tutaklarımın
2. tekil (senin)
yalın	tutağın	tutakların
belirtme	tutağını	tutaklarını
yönelme	tutağına	tutaklarına
bulunma	tutağında	tutaklarında
ayrılma	tutağından	tutaklarından
tamlayan	tutağının	tutaklarının
3. tekil (onun)
yalın	tutağı	tutakları
belirtme	tutağını	tutaklarını
yönelme	tutağına	tutaklarına
bulunma	tutağında	tutaklarında
ayrılma	tutağından	tutaklarından
tamlayan	tutağının	tutaklarının
1. çoğul (bizim)
yalın	tutağımız	tutaklarımız
belirtme	tutağımızı	tutaklarımızı
yönelme	tutağımıza	tutaklarımıza
bulunma	tutağımızda	tutaklarımızda
ayrılma	tutağımızdan	tutaklarımızdan
tamlayan	tutağımızın	tutaklarımızın
2. çoğul (sizin)
yalın	tutağınız	tutaklarınız
belirtme	tutağınızı	tutaklarınızı
yönelme	tutağınıza	tutaklarınıza
bulunma	tutağınızda	tutaklarınızda
ayrılma	tutağınızdan	tutaklarınızdan
tamlayan	tutağınızın	tutaklarınızın
3. çoğul (onların)
yalın	tutağı	tutakları
belirtme	tutağını	tutaklarını
yönelme	tutağına	tutaklarına
bulunma	tutağında	tutaklarında
ayrılma	tutağından	tutaklarından
tamlayan	tutağının	tutaklarının

Çeviriler

çeviriler

• Fince: kahva (fi), kädensija (fi)
• İngilizce: handle (en)
• Tatarca: тотык (tt) (totıq)

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "tutak" maddesi
• Kubbealtı Lugatı: "TUTAK"
• Nişanyan Sözlük'te: tutak maddesi

Çağatayca

Ad

1. rehin, emanet

Kaynakça

• KÚNOS, Dr. Ignaz (1902). Şeyh Süleyman Efendi, Çağatayca-Osmanlıca Sözlük. Budapeşte: Section Orientale de la Société Ethnographique Hongroise.