tın

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Türkçe[düzenle]

[düzenle]

tın (belirtme hâli tını, çoğulu tınlar)

[1] Tınlayan şeyin çıkardığı ses, tınlama sesi

Köken[düzenle]

[1] Türkçe

Karaçay Balkarca[düzenle]

Nuvola apps kate.png
Düzenleme yapıldıktan sonra bu not silinmelidir.

Ön ad[düzenle]

[1] rahat
[2] sükunet
[3] huzur

Eylem[düzenle]

[1] dinlenmek
[2] durmak
[3] dinmek

Kumanca[düzenle]

Ön ad[düzenle]

tın

[1] sessiz
[2] sakin

Eylem[düzenle]

tın

[1] dinlenmek

Tatarca[düzenle]

[düzenle]

tın

[1] soluk, nefes

Ön ad[düzenle]

tın

[1] tenha, kuytu, ıssız

Kaynakça[düzenle]

  • Türk Dil Kurumu: "tın"