İçeriğe atla

tın

Vikisözlük sitesinden

Türkçe[değiştir]

[değiştir]

tın (belirtme hâli tını, çoğulu tınlar)

[1] Tınlayan şeyin çıkardığı ses, tınlama sesi

Köken[değiştir]

[1] Türkçe

Karaçay Balkarca[değiştir]

Düzenleme yapıldıktan sonra bu not silinmelidir.

Ön ad[değiştir]

[1] rahat
[2] sükunet
[3] huzur

Eylem[değiştir]

[1] dinlenmek
[2] durmak
[3] dinmek

Kumanca[değiştir]

Ön ad[değiştir]

tın

[1] sessiz
[2] sakin

Eylem[değiştir]

tın

[1] dinlenmek

Tatarca[değiştir]

[değiştir]

tın

[1] soluk, nefes

Ön ad[değiştir]

tın

[1] tenha, kuytu, ıssız

Kaynakça[değiştir]