ıssız

Türkçe

Söyleniş

• Heceleme: ıs‧sız

Köken

Osmanlı Türkçesi اصسز‎ sözcüğünden devralındı.

Ön ad

ıssız (karşılaştırma daha ıssız, üstünlük en ıssız)

(ön ad): Issız bir sokak. (1)

(belirteç): Sokak çok ıssız görünüyor.

1. Kimse bulunmayan veya az kimse bulunan; yaban, kûhi, tenha.
   • Köşkün bütün odaları ıssız. - P. Safa
2. yalnız, kimsesi olmayan

Belirteç

ıssız

1. tenha bir durumda.
   • ' 'Tenha sokak karın altında olduğundan daha ıssız görünüyor. - A. Ümit

Atasözleri

dağları ıssız sanma, körleri gözsüz sanma

Deyimler

ıssız kalmak

Çeviriler

belirteç

• Fince: autiona (fi)

Çeviriler

ön ad

• Azerice: issız (az), tənha (az)
• Eski Türkçe: aglak‎ (otk) (aglak)
• Fince: syrjäinen (fi), yksinäinen (fi)
• Tatarca: keşesez (tt)

Kaynakça

• TDK Türkçe Sözlük'te: "ıssız".
  TDK Özel Sözlük'te: ıssız"