sürücü

Türkçe

Köken

sürmek + -cü

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /sy.ɾyˈd͡ʒy/
• Heceleme: sü‧rü‧cü

Ad

sürücü (belirtme hâli sürücüyü, çoğulu sürücüler)

Sürücü (1)

1. (meslekler, kara ulaşımı) Karada kullanılan motorlu araçları sürüp yöneten kimse.
   • eş anlamlıları: şoför, taşıtçı
2. (bilişim) Bilgisayardaki donanım parçalarının, sanal ortamda işleyebilmesi için gerekli işlemleri yürüten programların her biri.

Köken

sürü + -cü

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /sy.ɾyˈd͡ʒy/
• Heceleme: sü‧rü‧cü

Ad

sürücü (belirtme hâli sürücüyü, çoğulu sürücüler)

1. (meslekler, hayvancılık) çoban.
2. Sürü yetiştiren kimse.

Çekimleme

sürücünün çekimlemesi

hâl	tekil	çoğul
yalın	sürücü	sürücüler
belirtme	sürücüyü	sürücüleri
yönelme	sürücüye	sürücülere
bulunma	sürücüde	sürücülerde
ayrılma	sürücüden	sürücülerden
tamlayan	sürücünün	sürücülerin

iyelik ekleriyle

kişi	tekil	çoğul
1. tekil (benim)
yalın	sürücüm	sürücülerim
belirtme	sürücümü	sürücülerimi
yönelme	sürücüme	sürücülerime
bulunma	sürücümde	sürücülerimde
ayrılma	sürücümden	sürücülerimden
tamlayan	sürücümün	sürücülerimin
2. tekil (senin)
yalın	sürücün	sürücülerin
belirtme	sürücünü	sürücülerini
yönelme	sürücüne	sürücülerine
bulunma	sürücünde	sürücülerinde
ayrılma	sürücünden	sürücülerinden
tamlayan	sürücünün	sürücülerinin
3. tekil (onun)
yalın	sürücüsü	sürücüleri
belirtme	sürücüsünü	sürücülerini
yönelme	sürücüsüne	sürücülerine
bulunma	sürücüsünde	sürücülerinde
ayrılma	sürücüsünden	sürücülerinden
tamlayan	sürücüsünün	sürücülerinin
1. çoğul (bizim)
yalın	sürücümüz	sürücülerimiz
belirtme	sürücümüzü	sürücülerimizi
yönelme	sürücümüze	sürücülerimize
bulunma	sürücümüzde	sürücülerimizde
ayrılma	sürücümüzden	sürücülerimizden
tamlayan	sürücümüzün	sürücülerimizin
2. çoğul (sizin)
yalın	sürücünüz	sürücüleriniz
belirtme	sürücünüzü	sürücülerinizi
yönelme	sürücünüze	sürücülerinize
bulunma	sürücünüzde	sürücülerinizde
ayrılma	sürücünüzden	sürücülerinizden
tamlayan	sürücünüzün	sürücülerinizin
3. çoğul (onların)
yalın	sürücüsü	sürücüleri
belirtme	sürücüsünü	sürücülerini
yönelme	sürücüsüne	sürücülerine
bulunma	sürücüsünde	sürücülerinde
ayrılma	sürücüsünden	sürücülerinden
tamlayan	sürücüsünün	sürücülerinin

Türetilmiş kavramlar

sürücü belgesi, sürücü kursu, optik sürücü

Çeviriler

çeviriler

• Almanca: Fahrer (de) e, Treiber (de) e, Hirte (de) e
• Azerice: sürücü (az)
• Çince: 司機 (zh)
• Eski Türkçe: sürgüci
• Felemenkçe: chauffeur (nl)
• Fince: ajaja (fi), ajuri (fi), kuljettaja (fi), laiteohjain (fi), paimen (fi), ohjaaja (fi)
• Fransızca: conducteur (fr), chauffeur (fr), pilote (fr), pâtre (fr)
• İngilizce: driver (en), bus driver (en) chauffeur (en), herd (en)
• İspanyolca: conductor (es) e, chófer (es)
• İsveççe: herde (sv) g
• İtalyanca: autista (it), conducente (it) e, pastore (it) e
• Japonca: 運転手 (ja)
• Kırım Tatarcası: aydavcı (crh)
• Kürtçe: ajoker (ku), ajovan (ku)
• Rusça: водитель (ru) e (voditelʹ), драйвер (ru) e (drayver)

Kaynakça

• TDK Türkçe Sözlük'te: "sürücü".
  TDK Özel Sözlük'te: sürücü"

• Kubbealtı Lugatı'nda "SÜRÜCÜ :"
• Nişanyan Sözlük'te: sürücü.

Azerice

Ad

sürücü

1. (meslekler) sürücü, şoför